Kit loopt ook

... Hoe het verder ging

2012-01-20T23:14:00.000+01:00

Waar te beginnen?
Veel gebeurd... maar het lopen gaat door!

Bloggen ja, maar wel als ik zin en inspiratie heb. Laatste tijd had ik gewoon geen zin; bloggen moet vooral geen verplichting worden.

Augustus begon met een nieuwe baan en een nieuw ritme.. het ochtendrunnen werd geïntroduceerd en werd onderdeel van mijn leven. Terwijl mijn lange duurlopen in het weekend steeds langer werden. Zo lang dat ik het zelfs aandurfde om op 21-08 bij Tiny me aan een 30 km te wagen. Nee, dat ging niet goed en een deuk in mijn ego was opgelopen... dat moest wel even opgepoetst worden!
De trainingen gingen verder.

September kwam en begon met de Ten Miles en wat een luxe ik werd verwend: ik werd gehaast door Tiny. Al kreeg ik onderweg van het publiek wel te horen dat ik het rustig aan moest doen met hem ;-). Maar ook daar liep ik niet zoals ik graag had gewild, een flinke buikkramp gooide roet in het eten. Weer een deukje erbij..
Ook dit deukje werd opgelapt en opgepoetst... de trainingen gingen verder.

Oktober meldde zich en begon met een heel warm en bijzonder weekend. Ik ging supporteren bij de kustmarathon in Zeeland, wat bijzonder! Rik en Ilonka die beiden wonnen en niet te vergeten Tiny die eerste werd in zijn leeftijdscategorie. Zou ik dat ooit kunnen? Ach eerst maar eens 30 km zien te lopen, toch?
Direct daarna was een eveneens warme halve marathon in Breda, die ik bewust rustig heb gelopen. Rustig? Ja echt wel, maar uiteindelijk alsnog sneller dan mijn allereerste halve marathon een jaar eerder in Eindhoven.

De trainingen gingen weer verder, dat moest ook wel want inmiddels had ik me ingeschreven voor de marathon in Rotterdam! Eind oktober lukte me (na veel getwijfel) bovendien voor het eerst een echter 30-er te lopen, yeah!
De trainingen gingen verder....

In november werd er een horrorwinter aangekondigd. Ja hoor, zul je zien de winter dat ik "moet" trainen wordt het een horrorwinter.

Niet zeuren nu, dit heb je zelf gewild dus aan de bak! De zevenheuvelenloop werd gelopen samen met Esther weer wat sneller dan het jaar ervoor en wat een gezellige nazit! Een uniek verschijnsel deed zich voor, ik had last van langzamere lopers!
De trainingen gingen verder en verder.

December ging (bijna) geruisloos voorbij, maar ook in deze maand slaagde ik erin een paar 30'ers te lopen, dat gaf vertrouwen... de opgelopen deukjes waren goed opgepoetst en bijna niet meer te zien ;-)
De trainingen gingen verder...

Januari een nieuw jaar met opgewonden tweets over de inschrijving van de kustmarathon. Zou ik...? Een voorzichtig mailtje naar Tiny, zou ik het kunnen?
Het briljante antwoord van Tiny wil ik jullie niet onthouden...
"Wat kan er concreet gebeuren?
Je schrijf niet in zul je ook nooit weten of je het kon.
Je schrijft wel in. Je gaat van start en het lukt.”eeuwige roem”
Je schrijft wel in het lukt niet. “deukje in je ego” Strijken we wel weer glad.
Je schrijft wel in en het lukt niet kost het je je inschrijfgeld. Schadepost van ong. 50€"
Als je kijkt op de deelnemerslijst van de site van de kustmarathon kun je zien wat mijn conclusie is geweest van deze mail.

Op 7 januari werd de Florijn Winterloop gelopen, waar ik ingeschreven stond voor de 25 km. Samen met haas Erik slaagde ik erin 3 min 20 van mijn pr op de halve marathon af te lopen (2:03:10) Jippie! Bovendien slaagde ik erin om de 25 km af te leggen met een gemiddeld tempo van 5:52/km, dat had ik niet verwacht!
Komend weekend staat het loopje bij Petra op de planning, alweer een loopje van 25 km. Geen deukje meer te bekennen... nu goed bijhouden, dat moet ook wel, want over 85 dagen sta ik (als het goed is) aan de start van de Rotterdam marathon!
Eén ding staat vast: de trainingen gaan verder!

Ochtendrunnen

2011-08-08T18:56:00.000+02:00

Op 1 augustus begon ik aan een nieuwe baan…. En zoals je misschien herkent, betekent een nieuwe baan, een nieuw ritme en opnieuw balans zoeken.
Eén van de nieuwe dingen die deze baan met zich meebrengt, is dat ik in plaats van 3 dagen in de week, 4 dagen in de week ga werken. Combineer dit met een opgroeiende zoon, 4 hardloopmomenten in de week en het geven van hockeytraining, dan weet je dat ik het druk heb en dus moet woekeren met tijd.

Normaal train ik op maan-, woens-, vrij- en zondag; ik heb mijn parttime dag op woensdag, dus het grootste knelpunt zit dus voor mij op de maan- en vrijdag. Vooral op maandag zijn er eigenlijk te weinig uren op de dag.
Ik vertrek ’s morgens om 07:30 uur en werk tot 17:00, dan ga ik zoon halen op de BSO en ben ik rond 18:00 uur thuis, vervolgens koken, eten, opruimen. Hierna wil zoon nog wat aandacht of moet ik hem nog even helpen met huiswerk/overhoren.
Voordat je het dan weet loopt het al tegen 20:00 uur en om 20:30 uur gaat zoon naar bed. Hij vindt het idee nog erg vervelend dat als hij naar bed gaat, ik ga lopen.
Resteren er 2 opties:
- óf ik laat hem opblijven totdat ik thuiskom (niet echt ideaal omdat dinsdag weer een schooldag is), óf
- ik ga niet lopen (voor runners helemaal geen optie).

Omdat ik toch graag wil blijven lopen, heb ik mijn training naar de morgen verplaatst, ochtendrunnen dus!

Ochtendrunnen heeft een hele hoop voordelen en een heel zwaar nadeel…. Om daar maar mee te beginnen: je moet vroeg, echt vroeg, je warme bed uit! De wekker gaat om 5:15 uur (jawel) en dan valt het voor het gemiddelde avondmens niet mee om je bed uit te komen. Maar als je er dan helemaal uit bent, beginnen de voordelen…
Je schiet in je hardloopkleren en je loopt ongewassen de deur uit, buiten is het lekker fris en ongelooflijk rustig, je hebt de weg bijna helemaal voor jezelf, je moet hem hoogstens delen met een krantenbezorger. Zelfs de verdwaalde bouwvakker is nog te slaperig om een opmerking te maken. Na een uurtje rustig lopen kom je thuis, springt onder de douche en je begint uitermate fris en wakker aan een nieuwe dag en de avond? Die heb je weer helemaal voor jezelf!

Ochtendrunnen probeer ik dus te doen op maan- en vrijdag.

Na een kleine 2 weken ochtendrunnen valt me nog iets op; normaal heb ik veel moeite om rustig te lopen. DL1 gaat bijna standaard te hard… maar ’s morgens lijkt DL1 heel wat 6:30/km, het is alsof ik veel harder loop… Hoe dat kan weet ik niet, maar het bevalt tot nu toe best goed… behalve dat opstaan *gaap*

Niet perfect

2011-07-06T22:28:00.002+02:00

Afgelopen zondag stond er op mijn schema een duurloop van 150'. Ik had de tijd dus had ik een mooie route gepland in de Drunense Duinen. Terwijl ik daar liep, schreef ik in mijn hoofd een perfect blogje, over wat ik die dag aan mijn hoofd had.
Ondertussen liep ik de geplande route en nee, het ging niet zoals ik gehoopt had. Vanaf km 18 was het harken en in plaats van te genieten en ergerde ik me overal aan. Wandelaars, fietsers, honden, kinderen, rokers, paarden en niet te vergeten de zon! Ik wilde die zondag zo graag mijn hoofd leeglopen maar het lukte maar niet.
Eenmaal thuis aangekomen achter de computer kwamen de eerder bedachte perfecte woorden niet...
een paar uur later kreeg ik de bevestiging dat John eerder die dag om 11:00 uur zijn strijd tegen kanker op had moeten geven en was overleden. Gelukkig is hem verdere pijn bespaard gebleven.. mijn gedachten zijn bij zijn gezin, Conny en Caspar.

Halve marathon van Roosendaal (of "de zomerklassieker van Brabant")

2011-06-27T13:02:00.003+02:00

Tijd voor een nieuw blogje, want het is alweer even geleden. Natuurlijk zijn de trainingen ondertussen gewoon doorgegaan en ben ik volgens trainer Tiny goed in vorm. Eigenlijk voel ik dat zelf ook wel, de HM in Zeeland (Renesse) ging lekker en ook de trainingen gaan me makkelijk af. Dus op naar de halve marathon van Roosendaal, die ze hebben omgedoopt naar de "de zomerklassieker van Brabant" want dat zou de lading beter dekken...
Zaterdag had ik nog een heel gezellig feestje maar daar heb ik me keurig aan de regels gehouden 1,5 glaasje wijn en voor de rest water, water en nog eens water (overigens wel heel lekker gegeten, thanks Judy)! Ondanks dat kreeg ik in de loop van de avond stevige hoofdpijn en ben ik dan ook met 2 paracetamol in bed gedoken. De volgende morgen was mijn hoofd er niet veel beter aan toe, dus wederom wat molletjes erin. Gelukkig ging het hele heftige er wel wat af dus rond een uur of half 3 zoon naar opa en oma gebracht en op weg naar Roosendaal.
Via twitter had ik afgesproken met Frank en Marjon, onder tweeps bekend als @frankdeM en @marjonrunning, bij de VVV. Nadat ik gelukkig vrij snel een parkeerplekje had gevonden, mijn startnummer had opgehaald en mijn tas had gedumpt, stond ik iets voor 4-en dus bij de VVV. Al gauw kwam Marjon op mij af: "ben jij Kitty?" en stonden we al gauw uitgebreid te kletsen, niet veel later melde Frank zich ook. Met zijn 3-en liepen we het startvak in en het doel voor deze middag werd doorgenomen. Marjon liep de 10 km en wilde graag onder de 50 minuten lopen en Frank wilde op de halve marathon rond de 1:30 lopen (als ik het me goed herinner) wat mijn doel was? *slik* euh, nou ergens tussen 2 uur en 2u10..
Afijn om 16:30 klonk het startschot en het zonnetjes scheen uitbundig, heel uitbundig... In mijn hoofd had ik toch een tijd van 2:00-2:03 dan moet ik dus rond de 5:40-5:45/km lopen, de eerste km-ers gingen prima (zoals altijd) 5:38-5:45-5:37-5:53-5:48-5:51-5:51 hier scheiden de wegen van de HM en 10 km en ineens werd het rustig om me heen. We liepen door het buitengebied en de warmte drukte steeds zwaarder op me. De volgende km-ers gingen in 6:05 (te langzaam) 6:00 (harder gaat niet) om de 10e km-er in 6:24 te doen. Ik wist toen al dat het doel er niet meer in zat, mijn hoofd deed zeer en de kuiten liepen aardig "vol" en het zweet liep in straaltjes van me af. Wat doe ik? Stop ik of loop ik door? Tja, dat is dan wel weer het leuke van een halve marathon, want met 10 km ben je eigenlijk al bijna halverwege en is de weg terug dus net zo lang als doorlopen, dus doorlopen. Zwoegend achter een man met "just do it" op zijn rug, ploeterde ik verder...6:28-6:40-6:08-6:12-6:42 het 15km punt werd gepasseerd in 1:30:48 niet eens zo slecht bedacht ik me toen, als ik nu kan versnellen haal ik er misschien toch nog een leuke tijd uit... Helaas het mocht niet baten, de volgende km ging in 6:14 :-( De km-ers die volgden waren slopend, stukken alleen gelopen en uiteindelijk ook stukjes gewandeld en wat rekoefeningen gedaan. Het publiek aan de kant was super, ze bleven zelfs voor de achterblijvers klappen en juichen!
Uiteindelijk met een knallend hoofd en zere kuiten over de finish wat was ik blij dat ik er was! Eindtijd 2:12:00, gelijk aan mijn tijd die ik liep op mijn allereerste HM in Eindhoven. Na de finish zag ik al snel Frank weer, die het onderweg ook zwaar had gehad maar er toch nog 1:45 uit wist te slepen (Knap werk hoor!). Marjon bleek later 54 minuten te hebben gelopen, ook zij had het onderweg zwaar gehad, ik was dus in goed gezelschap!
Nog even gezellig napraten om daarna toch redelijk snel op huis aan te gaan. Zoon was immers bij opa en oma en de volgende dag was weer een gewone schooldag. Toen ik bij mijn vader en moeder op de stoep stond, voelde ik me toch behoorlijk misselijk. Gelukkig kon ik daar even tot mezelf komen en een douche en wat eten, knapte ik alweer aardig op (gelukkig) eenmaal thuisgekomen heb ik de rest van de avond onder een dekentje gezeten, want nu had ik het: kkkoud ;-))
Gelukkig goed geslapen en vanmorgen alweer een klein herstelloopje gedaan, hoofd voelt stukken beter en de kuiten zijn nog wat gevoelig, maar doen het een stuk beter dan gisteren ;-)

Halve van Renesse

2011-06-05T15:16:00.007+02:00

Laat ik beginnen met te vertellen dat ik enorm genoten heb van deze halve marathon en dat ik hem alvast voor volgend jaar genoteerd heb!
Op voorhand was ik redelijk nerveus, het zou warm worden die dag en het parcours werd bestempeld als "uitdagend". Op internet werd ineens gesproken over tropische temperaturen en een erg zwaar parcours, waar had ik me nu weer voor ingeschreven? Afijn over een eindtijd had ik het al niet, wel over genieten én finishen! Zaterdag brak stralend aan, dus hup op tijd uit bed en de auto in. De weg naar Zeeland kan bij mooi weer (zeker in het weekend) erg druk zijn. Even over 11-en draaide ik de (de nog bijna lege) parkeerplaats op in Renesse. Snel een telefoontje naar John die bleek ook al in Renesse te zijn op 900m van mij.
Lang leve het moderne tijdperk met navigatie en mobiele telefoons, enige tijd later hadden we elkaar gevonden. En niet zo heel veel later waren ook Jeffrey (met vrouw en dochters) en Jacqueline present in het Dorpshuis. Mijn 3de halve marathon alweer en weer een temperatuur van boven de 20 graden! Het lijkt wel of ik er een patent op heb... maar goed (iets) wijzer geworden van de vorige keer, was ik deze keer de dag ervoor al begonnen met de voorbereiding door extra veel te drinken. Zo dronk ik een rosé-tje bij mijn ouders met 2 tot 3 glazen water ernaast en heb ik daarnaast nog zeker een extra liter water op. 15 minuten voor de start dronk ik nog bijna een halve liter en had ik een bidon H3O bij voor onderweg. Rustig aan beginnen was me op het hart gedrukt door Tiny en dus zag ik direct na de start Jeffrey, John en Jacqueline al snel van me weglopen. Rustig aan mijn eigen tempo zoeken en rustig doorlopen. Al gauw draaiden we de duinen in, waar we voor het eerst echt voelde dat de zon toch echt flink brandde. Inmiddels had ik mijn tempo redelijk gevonden en had ik wat meer oog voor de omgeving, toen ik ineens merkte dat het publiek "anders" deed dan "normaal". Fototoestellen werden snel tevoorschijn gehaald, veel wijzen en gepraat. Toen ik ineens hoorde: "go Beau", "ziet er goed uit Beau" "go for it, Beau" viel het kwartje... achter me liep Beau van Erven Dorens (voor de liefhebbers; gewoon op schoenen) tot een km-er of 3 liep hij achter me en dus was de grap naderhand al gauw dat ik Beau haasde ;-)) bij het opdraaien van het strand ging hij me voorbij. Als ik toen zijn eindtijd had geweten, was ik erachteraan gegaan, maar goed bij strand met het mulle en losse zand leek het me verstandig rustig aan te doen. Het ging eigenlijk best goed en ik begon mensen in te halen. Euhhh, was dat verstandig zo vroeg in de wedstrijd? Daarna kwam een hard stuk strand: heerlijk! Wind mee en gaan... zo had ik wel 21 km door willen lopen! Helaas moesten we het strand weer verlaten door het mulle zand, steil omhoog richting de vuurtoren. Wat mij betreft het zwaarste stuk van het parcours. Omdat klimmen nu eenmaal niet mijn sterkste punt is, heb ik dat maar even gelopen. Daarna lekker mijn tempo gevonden en liep ik heerlijk door, stukjes bos, mooie open stukken, duinen om tenslotte weer in Renesse uit te komen. Het laatste stukje om het dorp heen vond ik het minste van het parcours maar de benen voelden nog steeds goed en zelfs mijn "moeilijke" punt rond 18,5 km werd probleemloos genomen. Rond 20 km wist ik niet wat mij overkwam, ik voelde me nog steeds prima terwijl ik ook nog aan het versnellen was. De laatste meters voelden wel wat zwaarder, maar een laatste sprintje wist ik er nog wel uit te persen... over de streep in 2:10:28. De beloning was een mooie medaille en al gauw zag ik John en Jacq weer staan, inmiddels was Jacco ook gearriveerd met de fiets uit Middelburg. Terwijl we nog even stonden na te kletsen, zag ik Beau weer die ook nog aan het uithijgen was (gefinisht in 2:08, als ik dat had geweten was ik was ik er wel achteraan gegaan *grijns*). Dus vertelde ik het verhaal dat Beau achter me liep.. waarop John nog even regelde dat Beau (heel sportief!) met me op de foto ging "om me te bedanken"
foto gemaakt door @hardlopendeboer
Met een bus werden we daarna naar een camping gereden waar we heerlijk konden douchen! Perfect geregeld allemaal, complimenten voor de organisatie! Nadat we opgefrist waren en de tassen in de auto hadden gelegd, zijn we nog even in het dorp gelopen om een terrasje te pakken en wat te eten.
Het was weer een super geslaagde loop, ik kan me goed voorstellen dat ze overwegen om hier een marathon van te maken (....). Het ging me eigenlijk vrij gemakkelijk af, had niet echt veel last van de warmte (stond ook een verkoelend windje) maar ik denk dat de voorbereiding (veel drinken) ook heeft geholpen. Die houden we erin dus...
John, Jacqueline en Jacco, bedankt voor de gezellige dag!

Echte meisjes op trail...

2011-05-15T22:41:00.008+02:00

Eigenlijk moet ik eerst nog iets vertellen over de Nike Free Clinic van Run2Day in Eindhoven onder leiding van Léonie maar daar kom ik later nog wel een keer op terug. Wat ik er wel over wil zeggen is dat ik de filosofie van de schoen volledig onderschrijf, dat het verder heel gezellig was maar ook dat ik nog heel gelukkig ben met mijn huidige Nike Lunarglide!

Zondag stond er iets nieuws op het programma: een trail!
Nadat ik me om 06:00 uur uit bed had gesleept zat ik een uurtje later in de auto naar Valkenswaard. Om daar in de auto van Esther te stappen en ruim weer een uur later uit te stappen in Gulpen voor een loopje van (jawel) 10,8 km. Appeltje, eitje... maar daar houdt dan ook elke vergelijking op. Want een trail is bikkelen, hoogte meters maken en dan weer naar beneden over puin paden, modderige klei paadjes, boomstammetjes, enz! Terwijl we in de rij stonden om onze startnummers op te halen, zagen we John, Marco en Jeffrey al en even later Martine, Ingrid en stond opeens Maurice achter ons, die allemaal de lange trail gingen lopen van 28,5 km (bikkels!) We waren al gewaarschuwd niet te hard van start te gaan. Dus nadat om 10:00 uur het startschot klonk liepen we rustig weg en jawel na 300 meter ging de weg omhoog en daar gingen we.. Oef deze heuvels zijn wat anders dan de heuvels bij zevenheuvelenloop. Na de eerste km-er moet ik beslissen ga ik door in mijn eigen tempo of wacht ik even en loop ik samen met Esther? Die keuze is snel gemaakt, ik wacht even en samen wordt het "echte meisjes op trail" en als de eerste druppels vallen roepen we in koor dat we "bikkels" zijn en gewoon doorlopen (terwijl we ons, als echte meisjes, natuurlijk ook afvragen of onze mascara niet uitloopt). Bergop lopen we goed door en heuvel af genieten we van de omgeving, het is zo mooi daar! Zelfs met donkere wolken erboven, zijn de glooiende heuvels een genot. Inmiddels hebben we wel door dat we, zeg maar, niet aan kop liggen... Ach wat maken een paar minuten meer of minder dan nog uit. Een praatje met een oudere bewoner die zich afvraagt hoeveel mensen hier aan mee doen? (400, wel 400!) en even later met wandelaars uit Eindhoven, die zich afvragen af zij dit volgend jaar ook kunnen (misschien wel, gewoon proberen, toch?) Ondertussen maak ik nog wat foto's en voordat we het eigenlijk goed en wel doorhebben hoeven we nog maar 3 km. De bewegwijzering is prima (al hebben sommigen er wat meer moeite mee ;-)) Bij de laatste klim worden we op het laatst toch nog wat fanatieker, ineens zien we mogelijkheden om binnen de 1,5 uur te finishen. Het laatste pad (met losse stenen) naar beneden (ik zie mezelf op het laatst nog een flinke smak maken) doen we toch voorzichtig om toch onder het "genot" van doedelzakklanken te finishen in 1:28:49 (Garmin), als (oeps) op 2 na laatste. Bij de finish werden we voorzien van Limburgse vlaai en voor de liefhebber smaakvol alcoholvrij bier.
Omdat het toch nog even zou duren voordat de anderen zouden finishen besloten we gebruik te maken van het bijgeleverde vrijkaartje van dichtbij gelegen zwembad. Even opfrissen en de spieren relaxen en als je daar toch bent willen we toch even de wildwaterbaan uitproberen (daar ging ons kapsel). Hebben we heelhuids de trail overleeft bezeren we ons allebei aan die heftige wildwaterbaan... gelukkig niet heel ernstig, maar toch!
Daarna terug naar de finish, waar het inmiddels met bakken uit de hemel komt om de finish van de echter bikkels te zien! De snelste deelnemer legt de 28,5 km in 1:55 af (wat enorm snel) wij moeten "iets" langer wachten voordat we eerst Martine, Jeffrey, Ingrid en ten slotte John en Marco zien finishen. Nadat de heren zijn opgefrist, kletsen we gezellig nog even bij om vervolgens de hele rit weer terug naar huis te maken; wat een gezellige dag! Organisatie bedankt, volgend jaar de lange trail??

De foto boven dit blog is gemaakt door Esther!
Hier nog wat foto's van beide dagen:

hardlopen

waarrrmmm!

2011-04-24T20:15:00.005+02:00

Het ziet er leuk uit... hardlopen in de zon! En hoe hebben we hier in winter niet naar toe geleefd, geklaagd over hoeveel laagjes kleding we aanmoesten en hoe moeilijk het was het warme huis/bed uit te komen om te gaan lopen.
Inmiddels schijnt de zon volop en vragen we ons af, hoe weinig we kunnen aandoen, hoe we zoveel mogelijk vocht mee kunnen nemen en hoe vroeg cq laat het buiten nog aangenaam is om buiten te lopen. Laten we voorop stellen dat hardlopers net gewone mensen zijn en dat de één er beter tegen kan als de ander. Ikzelf ben geen held om te lopen in deze warmte, zo stond er voor vrijdag een interval viaduct-training op het programma. Eén kilometer brug op in 5:20/km en dan rustig terug dribbelen in de volle zon, pfft dat kostte behoorlijk wat moeite!
Voor vandaag stond er een duurloop van 150 min op het programma. Hoe gaan we dat nou doen? Gisteren hadden we een gezellig feestje, we konden lekker lang in de tuin zitten met een rosé-tje, heerlijk genieten! Iets minder is het houten hoofd dat ik ervan krijg ;-) maar (zoals @therunninggirl laatst twitterde: 's avonds een vent, 's morgens een vent, ben ik blij dat ik geen vent ben kan ik na hartenlust klagen over mijn kater) ik wil toch zo graag hardlopen? Ergo ik stond om om 07:30 buiten voor mijn duurloop (graag applaus!) met mijn nieuwe drinkbelt van Salomon die mij tot nu toe prima bevalt! in totaal kan ik nu ruim een liter vocht meenemen. Na de halve marathon in Venlo ben ik op zoek gegaan naar een goede sportdrank, die er enerzijds voor zorgt dat ik voldoende gehydrateerd ben en anderzijds ervoor zorgt dat mijn energie op peil blijft. Van John had ik al vernomen dat hij goede ervaringen had met H3O van Herbalife. Ook van andere (ultra)lopers hoorde ik positieve geluiden hierover gehoord. Nu ken ik toevallig Petra die ook distributeur is. Zij was zo lief mij een paar pakjes te sturen om te proberen en die bevielen dus prima! 's Avonds maak ik de sportdrank klaar (gewoon oplossen in water) en zet ik het lekker in de koelkast. Volgens de gebruiksaanwijzing zou ik hiervoor een halve liter water moeten gebruiken, maar dat vind ik veel te zuur. Dus los ik het op in ongeveer 0,8 liter water en dat is prima, lekker fris!
Zo stond ik dus vanmorgen (enigszins duf) buiten, de route die ik in gedachten had, had ik de week ervoor ook al gelopen en was me zeer goed bevallen. Het was toen al opgevallen dat het door veel bosrijk gebied ging, erg geschikt dus met dit weer. Rustig lopen en genieten van de stilte en de rust in zowel de stad als in het bos. Naarmate ik langer onderweg ben kom ik steeds meer wandelaars, lopers en fietsers tegen. Eigenlijk jammer de stilte was heerlijk! Ik zie konijntjes, wat hazen en hoor een specht... na 2:36 heb ik er 23,5 km opzitten en om 11 uur zit ik met een tevreden gevoel aan de brunch.... Vrolijk Pasen!

Venloop 2011 = PR + wijze les

2011-03-28T13:36:00.004+02:00

Om maar met de deur in huis te vallen: Eindtijd 2:06:26 of te wel 10km/u en een verbetering van mijn PR van bijna 6 minuten!
Een succes dus, maar hoe is dat tot stand gekomen?
Het begint natuurlijk met (open deur) training en daarna is het handig (zeker in Venlo) om je in te schrijven. Vervolgens meld je op twitter dat je van plan bent deze loop te gaan lopen en dan blijkt dat je niet de enige bent die van plan is om de Venloop te gaan lopen.
Al gauw had contact met John en nadat hij gehoord had dat ik toch echt van plan was een PR te gaan lopen, bood hij mij aan me te hazen... Nou daar hoefde ik geen minuut over na te denken: graag! Voelde me een beetje opgelaten om met mijn tijden een "haas" te hebben ;-)) maar John verzekerde me dat hij het geen enkel probleem vond om zooo langzaam te lopen...
De bewuste zondag brak stralend aan en al snel besloten dat er in het kort gelopen zou worden, het is even schrikken al die witte benen maar goed anders worden ze dus nooit bruin en gelukkig had ik nog een flesje zelfbruiner zodat ik niet al te veel licht gaf!
Op zondag vroeg opstaan is nooit leuk, deze zondag was geen uitzondering, maar het was voor een goed doel en al voor 9 uur had ik zoon bij opa en oma ondergebracht (meid, waarom ga je toch zo ver lopen?) en was ik op weg naar Venlo. In iets minder dan 1,5 uur had ik mijn auto geparkeerd en zat ik in de pendelbus naar het centrum, altijd even schrikken, de voertaal in de bus was Duits (sehr schöne wetter, ja...) In het centrum aangekomen als een soort kip zonder kop de andere lopers gevolgd naar de (wat ik dacht) start waar de Van Ganzewinkel bus zou staan, daar zou ik Esther en Gerard ontmoeten, die de 10 km zouden lopen. Waar zouden we toch zijn zonder de mobiele telefoon? Dankzij dat apparaat had had ik ze toch nog redelijk snel gevonden!
In de bus mocht ik gelukkig mijn spulletjes droppen en kreeg ik van Esther een t-shirt van de Venloop (nogmaals bedankt!). Al snel was het tijd om naar de start van de 10 km te gaan en keurig op tijd werden de 10 km lopers weggeschoten!
Ik wist dat Esther er ongeveer een uurtje op zou lopen, dus op mijn gemak naar de finish gelopen... shit, wat was het al druk in de stad, straks zou ik daar ook lopen en in het zonnetje begon inmiddels goed in mijn nek te branden... Na iets meer dan een half uur kwamen de eerste hardlopers alweer over de finish, ik snap nog steeds niet hoe ze dat voor elkaar krijgen maar goed (....respect!) ondertussen had ik al contact gehad met John en wist ik dat hij ook al gearriveerd was. Esther finishte na een keurige 1:02 (een tijd waarover ze nog niet helemaal tevreden is, omdat ze (veel) sneller kan, maar helemaal niet gek voor iemand die de afgelopen 1,5 jaar met blessures heeft gekampt!). Snel terug naar de bus waar John en Ans al stonden te wachten, toen werd het tijd voor John en mij om naar het startvak te gaan. Na een kleine vertraging (20 min, maar genoeg om de zenuwen in volle hevigheid toe te laten slaan) mochten we eindelijk van start. Mijn dierbare vriendje Garmin had ik John gegeven, het enige wat ik hoefde te doen was lopen.... én genieten. De eerste km-ers waren genieten! (Behalve dat er &^$%-persoon bovenop mijn hak trapte, auw! maar eerlijk gezegd heb ik daar tijdens de loop niet al te veel last van gehad. Adrenaline is een prima pijnstiller ;-)) Ik wil hier toch nog even vermelden, dat er een stuk onverhard in het parcours zat, wat natuurlijk voor een stevige verzwaring van loop zorgde ;-)) Ergens in dat eerste stuk hoorde ik ineens mijn naam roepen en ja hoor daar stond Tiny samen met Jeroen ons aan te moedigen! De eerst 12 km waren een feestje: lekker lopen, veel publiek, een lekker zonnetje en goed gezelschap; wat wil een mens nog meer!
Na 12 km begon ik toch te voelen dat ik aan het hardlopen was en dat er gewerkt moest worden (tja), het was nog steeds genieten, maar dan wat stiller. Echt overal stonden het publiek, ongelooflijk! Op zich hadden zij het niet gek bekeken want volgens mij was het heel aangenaam langs de kant, maar voor mij begon de warmte behoorlijk vervelend te worden (sms zon UIT naar 1234) maar ja doorgaan! Rond km 17 begon het echt zwaar te worden, dankzij de aanmoedigingen van John bleef ik doorlopen. Daarna werd het harken, bij km 19 ging het licht toch even uit, ik zag ineens wat zwarte vlekken langskomen (en nee, het waren geen onweerswolken) dus even wandelen en wat drinken en weer lopen. Ergens in dat laatste stuk zag ik Tiny weer en hoorde ik keihard "Kitty" roepen: Annemarie! Wat waren die laatste 2 km zwaar en wat is 2 km dan ver! Ik was zo blij dat ik over de finish was!! Uithijgen, drinken en de medaille in ontvangst nemen en pas toen voelde ik mijn hak weer schrijnen...!

Mijn tweede halve marathon: volbracht, met een mooi PR, maar waarom was dit ook alweer zo leuk? Nadat ik uitgehijgd was en wat gedronken had, wist ik het weer: daarom dus! Helemaal tevreden over de manier waarop ik gelopen heb ben ik eerlijk gezegd niet, maar dat is het leuke van lopen, je leert er weer van. Te weinig gedronken is mijn conclusie! Dus de komende tijd ga ik zeker tijdens mijn lange duurlopen trainen met meer drinken, zodat vocht en energie aangevuld blijven tijdens het lopen!
Natuurlijk hebben we naderhand nog lekker een drankje gedronken op het terras. Het weer was immers schitterend en mijn eerste rosé van het jaar was bijzonder smakelijk!
Tot slot hebben John, Ans, Esther en ik de dag afgesloten met een lekker hapje eten.
Rest mij alleen om John te bedanken voor zijn super haaswerk en zeer aangename gezelschap die dag! JOHN BEDANKT!
Hier kun je nog meer foto's bekijken van de Venloop, ze zijn gemaakt door Ans, de foto boven dit blog is gemaakt door Esther.

Gewoon omdat ik er blij van word....

2011-03-26T11:08:00.004+01:00

Het heeft helemaal niets met hardlopen te maken, maar ik vind het zo schattig ;-)) Omdat het lente is...!

schoenen ellende (of toch niet?)

2011-03-14T13:21:00.006+01:00

Schoenen... tja, zonder kun je niet, of toch? Er zijn mensen die blootsvoets lopen maar dat is niets voor mij. Ik hou mijn schoenen graag aan, maar ik wil wel een paar dat lekker zit. Het afgelopen 1,5 jaar heb ik gelopen op Nike Lunarglide; het herenmodel. Het eerste paar kocht ik om te proberen, bij Wehkamp voor zo'n € 69,- (koopje!) en die bevielen goed. Zo goed dat toen ik ze weer zag, bij Sport2000 in het dorp in de uitverkoop (€ 60,-), ik ze direct weer kocht.
Maar ja, het zijn en blijven herenschoenen en ik blijf toch een vrouw. Dus een tijdje geleden, de knoop doorgehakt en Nike Lunarglide dames besteld (mooi roze is niet lelijk) en ze zaten lekker. Rustig inlopen had ik bedacht, eerst een uurtje als het droog buiten was (je gaat tenslotte niet met je nieuwe schoenen door de blub) dat ging prima, de week erop weer een uurtje geen problemen. Tot een kleine week geleden een loopje van 5 kwartier, ik voel dat het onder mijn voet wat begint te branden. Verschil met de vorige keren? Dit keer heb ik korte sokjes aan. Thuis ondek ik een flinke blaar onder mijn voeten: auw! Maar ach, de vorige keren ging het ook best, dus zaterdag maar direct nieuwe sokjes kopen... ik kan er weer tegen

Zondag: een lekker lange duurloop staat op het programma, via afstandmeten heb ik een route gevonden die begint in Breda, door het Ginneken, langs de Mark naar het zuiden loopt. Bij Galder buigt de route af en via het Mastbos weer terug naar Breda. In totaal zo'n 22 km en ik heb er zin in!
Dus na zondag lekker te hebben uitgeslapen (heerlijk) in de auto gestapt en op weg naar Breda. Ik ben in Breda geboren en ken het er redelijk, dus de eerste km-ers lopen dwars door het Ginneken is genieten, wat is dat toch een leuk stuk van Breda! Al snel loop ik het buitengebied in; wat zijn hier veel hardlopers zeg, zoveel zie ik er nooit op zondagmorgen. Maar ook wandelaars, fietsers, mtb-ers, wielrenners en skaters, druk dus. Na een km-er of 5 wordt het gelukkig rustiger en loop ik heerlijk ontspannen tot een km-er of 10. Kilometer 11, ik loop in het dorp Galder en ik voel mijn voetzolen wat branden, shit. Niet te veel aan denken, ik ben nu op de helft dus omdraaien heeft weinig zin (...) bovendien loop ik op van die kleine keitjes dus dat ik daar wat extra van voel lijkt met logisch.
Bij 11,5 km ben ik opeens mijn lijntje kwijt op de Garmin, huh en nu? Even priegelen aan de Garmin, hmmm handig hij kan ook uitzoomen en daar zie ik weer een lijntje... rechtsaf dus. Ik ben uit mijn ritme, maar ga weer verder langs de weg, voeten blijf ik voelen. Bij kilometer 13 loop ik langs de Galderse meren, hier is het ronduit druk. Ik loop langs de kant van de weg, best veel auto's en motoren. De één na de ander haalt me in... Nee, echt lekker op mijn gemak loop ik niet en mijn voeten doen steeds zeerder. Bij 14,5 km even stoppen om van mijn jasje een bodywarmer te maken, dat was een verstandig besluit. Alleen het lopen gaat niet echt fijner, mijn voeten branden en doen zeer. Als ik Breda weer binnenloop kan ik eigenlijk maar aan 1 ding denken, mijn voeten in een bak koud water.
Thuis check ik de voeten goed en zie dat er wat irritatie is en een beginnende blaar, shit! Dit heb ik eerder mee gemaakt, bij een paar schoenen dat ik kocht voor de Nikes lunarglide, die schoenen waren te smal en deze blaren en pijntjes zijn exact hetzelfde.
Conclusie, de dames Nike Lunarglide is te smal voor mij :(
Twijfel, twijfel ik heb altijd fijn gelopen op Lunarglide... wat nu?
Meer twijfel, overleg met een paar mensen en vanmiddag de knoop doorgehakt!
Ik leef blijkbaar op brede voet, dus heb ik weer het herenmodel besteld!

Weblogloop Uden; of hoe een regenachtige dag een gouden randje kreeg

2011-02-28T09:30:00.009+01:00

27-02 's Morgens vroeg: terwijl ik nog in bed lig, hoor ik het buiten waaien, af en toe draait de wind zodat de regen hoorbaar is op mijn raam... brrr! Toch kom ik (zeker voor mijn doen) gemakkelijk mijn bed uit, want vandaag is de weblogloop in Uden. Jee, wat een weer! Ik kijk expres niet meer op buienradar, ik geloof het wel vandaag, maar pak mijn tas in en probeer in te schatten hoe warm/koud/nat ik onderweg zal worden. Mijn grote sporttas zit dan ook bommetje vol, het lijkt wel of ik een week weg ga! Op naar Uden! Vreemd, ik heb er 7 jaar gewoond maar ik ben nog nooit op (of zelfs dichtbij) de atletiekbaan van De Keien geweest. Mooie locatie hebben ze daar, zeg! De koffie (en het gebak) staat klaar en de eerste lopers zijn er ook al. Leuk om weer zoveel bekenden te zien! Zoenen, kletsen en nieuwe mensen ontmoeten het is al gauw erg gezellig!

Rond 12:00 uur vertrekken we met ruim 30 man/vrouw voor de loop, ik ben redelijk zenuwachtig, kan ik de groep wel bijhouden? We gaan de regen in, de eerste km-ers gaan lekker vlot (5:50/km) iedereen heeft er duidelijk zin in. Ondertussen hoop ik dat het tempo dadelijk wat zal zakken want als ik op dit tempo Bedaf (Bedaf is een gebied rond Uden met los zand en zandduinen)over moet vrees ik het ergste!
De eerste zandheuveltjes dienen zich aan en ja hoor, weer blijkt: ik ben geen klimgeit, ik loop welliswaar achteraan, maar kan de groep bijhouden. Gelukkig kan ik daarna weer even herstellen, ondertussen zijn we nat, natter, natst. Mijn schoenen, sokken en broek alles zit onder de modder. De km-er tijden liggen nu zo gemiddeld rond de 6:20 niet gek als je bedenkt dat we door mul zand en modder ploeteren. Bij km 13 vind ik mijn Waterloo :( weer een stijl heuveltje op en ik moet lossen (lees lopen, shame) ik zeg nogmaals: geen klimgeit, deze km gaat dan ook in 7:35. Gelukkig vind ik ook daarna herstel en gaat de km erna in 5:48 en blijven de km onder de 6:00 tot aan het rustpunt op 16,5 km. Nu we stilstaan en een kopje warme thee drinken voelen we pas hoe koud het is...
Zoals afgesproken maak ik hier een doorsteek. Terwijl de groep 9 km rent loop ik met Esther, Erik en Marcel de doorsteek van 4 km, wat zijn we nat en koud als we na iets meer dan 20 minuten wandelen bij het samensmelt-punt aankomen. Het duurt nog minstens een half uur voordat de groep hier langs komt dus op zoek naar een schuilplaats en die hebben we gevonden bij de kinderboerderij. Eerst onder een afkapping (maar in ieder geval uit de regen en wind) en nadat de beheerder ons uitnodigde om in de "kantine" te wachten, geplakt tegen de verwarming....
Ineens ging de tijd weer snel en voordat we het wisten zagen we de groep ineens aankomen, weer op weg, de regen en kou in! Rustig aan lopen we die laatste 5 km uit tempo zo rond de 6:30 en het wonder geschiedde ik had het niet koud meer! Die laatste 5 km gingen ook zo gemakkelijk dat ik betwijfelde of het wel 5 km was, maar Garmin is onverbiddelijk het waren er toch echt 5! Op dat moment had ik er nog wel 10 kunnen lopen!

Als verzopen katten arriveerden we bij De Keien, voor een heerlijke warme douche. Daarna was het tijd voor een lekker drankje en kregen we heerlijk eten aangeboden van Sjan en Tiny, want deze loop had een bijzondere aanleiding! Zowel Sjan als Tiny worden dit jaar 65 én ze zijn dit jaar 40 jaar getrouwd! Een bijzonder jubileumjaar dus voor 2 bijzondere mensen!
Lopen, drinken, eten en heel veel gelachen, dus! Om een uur of 19:00 is het tijd om naar huis te gaan, een mooie, lange, natte dag! Sjan en Tiny bedankt voor deze geweldige dag, het was er één met een gouden randje, die staat in mijn geheugen gegrift.
Enne o ja, de volgende keer loop ik de hele 30 mee!

NB: foto's zijn gemaakt door een verkleumde Maurice!

Halve zolen

2011-02-22T20:53:00.009+01:00

"Halve zolen" zo worden we wel eens genoemd en met "we" bedoel ik dus hardlopers. Sinds ik aan de Spoordijk woon, weet ik dat ik dat hier vroeger een spoorlijn liep; officieel heet deze de Langstraatspoorlijn maar deze staat in de volksmond bekend als de Halve Zolenlijn. De spoorlijn liep oorspronkelijk van Lage Zwaluwe via Geertruidenberg, Waalwijk, Vlijmen naar Den Bosch.
De bijnaam Halve Zolenlijn refereert aan de schoenenindustrie die vroeger in Waalwijk gevestigd was en is natuurlijk ironisch bedoeld voor de inwoners van deze streek. Er was tijdens de aanleg wel rekening gehouden met het eventueel in een later stadium dubbelspoors maken van de lijn, wat nog te zien is aan de brugpijlers van bijvoorbeeld de Moerputtenbrug in het natuurgebied de Moerputten.
De spoorlijn werd geopend tussen 1886 en 1890 en was volledig gefinancierd met de opbrengsten uit Indië. Met deze spoorverbinding werd voornamelijk leer en aanverwante artikelen van en naar de Langstraat vervoerd. Lage Zwaluwe fungeerde als overlaadpunt voor scheepvaart naar Rotterdam. Tegenwoordig is alleen nog een deel vanuit Lage Zwaluwe naar Oosterhout als goederenspoorlijn in gebruik. Op het talud tussen Raamsdonksveer en 's-Hertogenbosch ligt een fietspad, het Halve Zolenpad genaamd.
Tussen Vlijmen en 's-Hertogenbosch gaat het oude tracé door het natuurgebied de Moerputten. De 600 meter lange Moerputtenbrug is in oktober 2006, na een uitvoerige restauratie, als wandelpad geopend. Het laatste stuk spoorlijn werd pas in 1997 opgebroken. In 2008 is door de gemeente Waalwijk een stuk spoor van 250 meter aangelegd ter hoogte van de Cartografenweg in Waalwijk, dit ter nagedachtenis aan de Halve Zolenlijn. Tot en met 1997 lag ter hoogte van het Koning Willem I College in 's-Hertogenbosch ook nog een stuk van het Halve Zolenlijn. In 1996 heeft de NS dit stuk spoor nog wel gebruikt, tijdens de eerste etappe van de Tour de France. Als verkapte reclame werd daar een treinstel van het toen gloednieuwe dubbeldeks interregiomaterieel gestald, opdat de hele wereld het kon aanschouwen. Tegenwoordig is de lijn vanaf Waalwijk in westelijke richting een fietspad.
(bron Wikipedia)
Regelmatig loop ik een gedeelte van dit Halve Zolenpad, en al lopend is stilletjes de uitdaging geboren. Na overleg met Tiny hebben we een voorlopige datum geprikt. Op 09-09 gaan we (Tiny en ik) het Halve Zolenpad lopen vanaf mijn voordeur tot de "gouden draak" in Den Bosch een loop van 32,5 km; als dat geen mooie uitdaging is!

Midwinter (mini)Marathon in Apeldoorn

2011-02-07T10:17:00.010+01:00

"Waar blijft toch mijn startnummer voor de Midwinter marathon?" Diverse lopers op Chat 'n Run hadden al een tijdje aangegeven dat ze hun startnummer binnen hadden, maar bij mij nog niets! Checken bij Esther, die had ook nog niets binnen, maar die had toch al besloten dat ze niet van start zou gaan. Op maandag toch maar een mail geschreven naar de organisatie, een snelle reactie terug: "mevrouw, u staat niet ingeschreven.." *vloek* hoe kan dat nu weer? Gelukkig is daar twitter en al gauw kreeg ik van Marco het aanbod om zijn marathon startnummer 63 over te nemen. Nogmaals thanks Marco!
Even mailen naar de organisatie (complimenten!) en binnen no time stond het nummer op mijn naam en hoefde ik het alleen nog maar om te wisselen voor een startnummer op de 18,5 km!
Dus op zondagmorgen fris om half 8 uit bed... nou niet echt dus, mopper, mopper (ik ben nu eenmaal GEEN ochtendmens) uit bed, douchen kleren pakken, wat eten en onderweg naar Den Bosch, waar ik met Esther had afgesproken om samen naar Apeldoorn te rijden.
Dat ging eigenlijk heel voorspoedig en na even zoeken in naar een geschikte parkeerplaats vonden we Orpheus heel snel! Mooie locatie, wel druk!
En al gauw zagen we bekenden langskomen.Nee, ik ga niet iedereen opnoemen veels te veel en ik zal er echt wel vergeten. Nog even dubben, wat trek ik aan? Trui of shirt? Uiteindelijk viel de keuze op mijn trui, vanwege de toch wel harde wind. Achteraf had ik beter voor een shirt kunnen kiezen, maar ja, dat wist ik toen nog niet, hé?
Het startvak in en nog even met Esther kletsen, die met haar nieuwe foon de foto maakte die nu boven dit blog staat (ben dus officieel jaloers op je mooie foon). Terwijl ik stond te wachten op het startschot, keek ik het startvak rond zag Maurice (die mij op dat moment overigens niet zag) en hoorde ik opeens: "hi" naast me! Annemarie, surprise, surprise...!
Al snel mochten we van start voor 18,5 km door het mooie gebied rond Apeldoorn/het Loo. Samen met Annemarie passeerde ik "de Naald" is nu toch een punt waarop je gemengde gevoelens hebt... maar al snel daarna was ik haar opeens kwijt (...) maar goed het plan was om een constant tempo te lopen van 6:00/km mijn eindtijd zou dan net boven de 1uur50 uitkomen. Hmm aan mijn benen voelde ik wel dat het parcours omhoog ging, maar ik had dus geen flauw idee of dat lang zou zijn of kort, wat het 1 "berg" of zou het net als bij de 7 heuvelen op en neer gaan (notitie voor mijzelf: parcours vooraf beter bestuderen ;-)) rustig doorlopen beetje voorsprong op het schema want wie weet wat voor "berg" er nog zou komen.
Met een km of 9 liep ineens Maurice weer naast me, even een paar woorden gewisseld, maar aangezien het bergop ging, toch maar mijn adem gespaard. Het is dan leuk om te merken dat iedereen aan het zwoegen is, het was gewoon stil bij alle lopers.
Net na de 10 km was daar ineens de omslag, we mochten omlaag: heerlijk! Nog steeds hield ik mijn tempo in, want ja, ik verwachtte nog wel een "berg" maar hoe langer ik doorliep, hoe harder ik ging én er kwam gewoon geen berg meer, dus liep ik een hartstikke mooie negatieve split!
Pas vandaag kom ik erachter dat ik op de 15km nog bijna een pr had gelopen, het scheelde maar 3 seconden! Het laatste stuk (weer langs de naald) en over de Loolaan, was dan ook genieten. Blij dat ik kon finishen in een hele mooie tijd van 1:48:14 kwam ik in het uitloopvak de jarige Jaco tegen; die ondanks een flinke verkoudheid een mooie 1:49:55 wist te lopen! Jaco bij onze volgende ontmoeten, kletsen we eens wat langer door. Bij de finish stond ook Annemarie te joelen
Opfrissen, trainer Tiny sms-en, nog even napraten en dan de stad in met Esther.. Nou over het winkelen in Apeldoorn kunnen we kort zijn, hiervoor hoef je niet naar Apeldoorn te gaan! Uiteindelijk zijn we neergestreken in hotel et le café de Paris waar we voor een heel aangename prijs heel lekker (en veel) hebben gegeten, complimenten! Waarna we weer naar Den Bosch zijn gereden, hier presteerde ik het om tot 3x toe de verkeerde afslag te nemen *shame* om Esther bij haar auto af te zetten (ter verdediging ze hebben daar zoveel veranderd en als je dan van een andere kant komt...) waarna ik om 19:30 na een vermoeiende maar gezellige dag weer thuis was! Als het aan mij ligt volgend jaar weer!

Een bewogen loopje

2011-01-31T09:26:00.003+01:00

Gisteren stond (hiephiephoera) de lange duurloop weer op het programma. Toch altijd spannend: hoe zal het deze keer gaan, zeker als je weet dat de intervaltraining van de vrijdag ervoor, volledig mislukte.
Kan ik het nog? En hoe voelen de benen?
Zaterdag was het schitterend weer en dat was ook voor zondag voorspeld, maar al toen ik de ogen opendeed oogde het buiten grijs en grauw... maar geen gezeur, lopen!
De eerste meters gingen lekker, de benen voelden goed dus: gaan! Al gauw zat ik in de "flow" zo heerlijk in mijn eigen wereldje dat ik, voordat ik het goed en wel door had, er al 5 km op had zitten en ik ter hoogte van Made liep. Verder ging het, bijna ongemerkt liep ik Den Hout door en blijkbaar liep ik er lekker ontspannen bij, want een niet onaantrekkelijke fietser riep: "zo dat ziet er goed uit!" (grijns). Net buiten het dorp bij km 9 kreeg ik een hartverzakking: ik werd ingehaald door een andere loopster. Ik had haar gewoon niet horen aankomen, zo zat ik in mijn eigen wereld(voor de liefhebbers het viel me wel op dat ze een mooi vizipro jack aan had ;-)). Al gauw liep ik langs pannenkoekhuis, dat er wat triest en verlaten bijstond, terwijl het, als het enigszins mooi weer durft te zijn, er ontzettend druk is. De brug over en linksaf richting Oosterhout... daar kreeg ik een andere loper in het oog die ongeveer net zo snel (of langzaam) liep als ikzelf en kon er dus mooi zo'n 200m achter blijven hangen.
Ging nog steeds heerlijk, beentjes hadden nergens last van en inmiddels was ik ruim over de helft. De man voor me, had geen flauw benul dat ik achter hem aan liep en besloot te gaan wandelen, waardoor ik hem inhaalde. "Ho" zal hij gedacht hebben "ik laat me niet inhalen door een vrouw" en ik hoorde hem snel achter me aan komen. Gelukkig kon ik hem net voorblijven (grijns) en in Oosterhout scheidde onze wegen. Dwars door de stad, wat was het druk... op zondag? O jee, koopzondag! Al die mensen die echt niet weten wat ze met hun vrije zondag aanmoeten: help! Gauw erdoorheen.. Richting het MEK, dat is de lokale kinderboerderij en ook daar is het druk. De hoek om en langs de geluidswal van de A27 daar is het een stuk rustiger dan in de stad.
Een wandelaar loopt me tegemoet en opeens springt er een behoorlijk grote hond tegen me op en hapt vrolijk in mijn arm. Ik schrik me een ongeluk, gelukkig is het een speelse bijt en bijt hij ook niet door, maar de eigenaar roept het beest niet eens terug! Nu ben ik dol op honden, maar niet op (sommige) eigenaren. Overigens valt het me wel op dat heel veel mensen hun hond wel terugroepen als je er als hardloper aan komt. Ik voel me kwaad worden en roep tegen de man, dat ik het op prijs zou stellen als hij zijn hond terug zou roepen (wat hij dan ook met tegenzin doet) en Bo (of zou het Beau zijn) luistert gelukkig en laat mij verder met rust.
Grrrr, daar gaat mijn "flow" of niet? Gelukkig niet, voordat ik het weet zit ik al ruim voorbij km 17 en begint het laatste (niet al te boeiende) rechte stuk naar huis, langs de Veerse/Oosterhoutseweg. Ook hier kan ik het goede gevoel vasthouden en slaag er zelfs nog in wat te versnellen.
Totdat: ik net achter me piepende remmen en een doffe bons hoor! Jawel, 2 auto's tegen elkaar, gelukkig niet hard (de vaart was er bijna uit) en dus alleen blikschade (gelukkig), maar jee, wat schrik ik (alweer)!
Ik blijf dan ook niet kijken maar loop verder en na 21,5 km en 2:18:10 kan ik de Garmin uitdrukken, wat een heerlijke loop...! Had zo nog verder kunnen lopen, maar dat doe ik niet. Volgende week staat de Mid-winter-marathon (MWM) in Apeldoorn op het programma, daar loop ik 18,5 km. Ben benieuwd hoe de benen dan voelen!

Tot dan!

lange duurloop....Hoe

2011-01-25T12:49:00.004+01:00

Ik loop al een tijdje met deze blogpost te worstelen, het wil maar niet lukken om er een verhaal van te maken. Ik schijn de juiste vorm maar niet vinden, ondanks dat ik graag wil vertellen over mijn ervaringen met de lange duurloop. Dus laat ik jullie maar langs deze weg weten....
....hoe lekker ik de lange duurlopen vind die ik op zondag maak,
....hoe ik (ondanks het vaak sombere weer) geniet van de rust, stilte, het bikkelen en het "avontuur" van lopen op onbekend terrein,
....hoe mijn Garmin het mogelijk maakt om onbekende paden te ontdekken, met dank aan RunningRonald,
....hoe ik deze loopjes eigenlijk altijd te hard loop, omdat ik mijn Garmin op route heb staan en niet op tempo,
....hoe geweldig het gevoel is (met name achteraf),
....hoe ik echt op zoek moet naar een een drinksysteem, want nu kom ik nog toe met 2 kleine flesjes water, maar wat als het straks warmer weer wordt?,
....hoe als ik begin met lopen, ik er ook altijd (een beetje) tegenop zie, het is en blijft (althans voor mij) een hele afstand om te lopen.
....hoe goed het voelt om zonder al te veel problemen toch gewoon 20 km af te leggen (wie had dat ooit gedacht)
....hoe deze routes er in het voorjaar/zomer uitzien?

NB De foto heb ik afgelopen zondag gemaakt en is het kasteel Dussen in Dussen natuurlijk. Voor de liefhebbers de tussenstand bij het lijnen -1 kilo, dat schiet dus nog niet echt op...

lijnen

2011-01-13T10:52:00.003+01:00

"jij hoeft niet af te vallen, jij bent hartstikke slank" hoe vaak ik dit niet hoor... en toch ben ik aan de lijn, want zo slank ben ik niet.
De eerste aanwijzing dat ik toch wat meer vet bij me had, kreeg ik deze zomer. Zoon had wat foto's van mij gemaakt terwijl ik aan het roeien was in bikini. En daar waren ze pontificaal in beeld, mijn vetrol(len), gadver! Mijn geweten had ik al snel gesust, ach het is een onflatteuze foto, ik zat in een rare houding en last but not least: het was vakantie!

De rest klinkt bij menigeen ook bekend, na de vakantie was het al snel herfst, winter en kon de verhullende kleding weer uit de kast getrokken worden. Totdat ik in de kerstvakantie "per ongeluk" op een weegschaal stapte bij Nemo ai... daar stond het toch echt AUW! Maar ook hier werkte de stuisvogel politiek toch goed: had rugzak bij me, kleren, laarzen aan, enz..., en ik sport toch (ruim) voldoende? Bovendien was het verschil met mijn eigen weegschaal ruim 9 kilo!

Toch bleef het knagen, een science center en een heel slecht geijkte weegschaal? Lijkt me niet! Dus toen er een paar dagen later op internet een aanbieding voorbij kwam van een luxe weegschaal (incl. vet, vocht en spiermeting) had ik deze snel besteld. Een paar dagen later werd het pakje bezorgd en aaaai, ja hoor, op deze weegschaal was ik ook zo'n 5 kilo zwaarder, grrr.
Mijn spierweefsel-percentage was prima, maar het vetpercentage was wel weer hoog :( na wat googlen kwam ik uit op de site van het voedingscentrum waar ze van die leuke testjes hebben. Wat bleek mijn BMI is goed (voor de liefhebbers 24) maar mijn taille omvang was wel aan de hoge kant (79) het is allemaal nog goed, maar wel aan de hoge kant, zeker voor mijzelf!
Ook lekker om te constateren het teveel aan vet zit allemaal rond mijn middel, dus zit er maar één ding op: lijnen en buikspieroefeningen!

Ik ben dus begonnen en ter ondersteuning van het afvallen gebruik ik de eetmeter geeft mij een prima inzicht over wat ik in mijn mond stop, maar ook of ik alle voedingsstoffen, vitamines en mineralen binnenkrijg, ik wil tenslotte gezond afvallen, leven en sporten.
Ik moet zeggen dat ik heel enthousiast over de site ben!

Ten slotte wil ik nog wel even kwijt, dat ik vind dat je hele mooie maar ook hele lelijke dikke en dunne mensen hebt. Ik wil slank zijn voor mezelf en dat dit niet een norm is die ik anderen kan en wil opleggen. Iedereen moet zich vooral lekker voelen in zijn eigen lijf!

dag 2010, hallo 2011

2010-12-31T14:19:00.005+01:00

Op de valreep van 2010 toch nog even een blogje. Het bloggen staat de laatste tijd op een wat lager pitje... waarom weet ik zelf eigenlijk niet, maar goed, ik blog omdat ik het leuk vind, niet omdat het moet!

2010 was looptechnisch een geweldig jaar, al zat het privé niet altijd mee. Ik hoop dan ook van harte dat 2011 goed nieuws met zich gaat meebrengen! Zoals gezegd 2010 was op loopgebied een héél mooi jaar, waarin de vooruitgang erg groot was. Zo liep ik mijn eerste halve marathon in oktober en in november liep ik maar liefst 12 min van mijn PR af bij de 7-heuvelen in Nijmegen.

Dankzij Tiny kwam er veel meer structuur in mijn trainingen en dat heeft zich uitbetaald! Natuurlijk moet ik hier ook nog even Esther en Annemarie noemen, samen hebben we ons voorbereid op Eindhoven, dat gaan we in 2011 voorzetten met de Venloop!

kijk maar eens naar onderstaand overzicht uit 2009:
jan 49,64 km + 18 km wandelen
feb 60,41 km
mrt 57,75 km
april 85,29 km, 12 trainingen en 1 wedstrijd
mei 98,29 km, 10 trainingen en 2 wedstrijden
juni 102,20 km, 10 trainingen, 1 wedstrijd
juli 115,89 km, 13 trainingen, 2 wedstrijden
augustus 91,78 km, 9 trainingen (vakantie)
september 66,76 km, 6 trainingen, 1 wedstrijd (vakantie + verhuis)
oktober 124,44, km, 11 trainingen, 1 wedstrijd
november 124,83 km, 11 trainingen, 2 wedstrijden
december 90,07 km, 8 trainingen, 1 wedstrijden (wat minder trainingen ivm gladheid)

totaal 1067,35 km

en 2010
januari: 103,41 km in 11 trainingen en 1 wedstrijd
februari: 120,35 km in 12 trainingen
maart: 112,29 km in 11 trainingen en 2 wedstrijd (1xPR)
april: 135,21 km in 12 trainingen en 1 wedstrijd
mei: 148,32 km in 10 trainingen en 3 wedstrijden (1xPR)
juni: 129,65 km in 11 trainingen en 1 wedstrijd
juli: 141,51 km in 13 trainingen
augustus: 136,59 km in 11 trainingen
september: 129,76 km in 10 trainingen en 1 wedstrijd
oktober: 162,94 km in 16 trainingen en 1 wedstrijd
november: 163 km in 16 trainingen en 1 wedstrijd (7^^)
december: 203 km in 17 trainingen en 1 wedstrijd

Totaal 1.686 km

Mijn doelen voor 2011?
Het belangrijkste is natuurlijk: heel blijven en blijven genieten!
Verder hoop ik me te kunnen blijven ontwikkelen in het lopen en met name de halve marathon...
Daarnaast hoop ik een heel aantal mensen weer snel IRL te zien: Esther, Annemarie, Tiny, Moon, Gert, RR, Lazy, Chiel (en frau), Bertus, Kobus, ene D (beterschap), Jaco, Jolanda, John en Maurice. Daarnaast Henk en Willie het moet er toch een keer van komen?
NB ik zal er vast een paar namen vergeten zijn, sorry, ook jullie hoop ik het komende jaar weer tegen te komen!

Ik wens iedereen een goed, gezond en gelukkig 2011 toe!

18 loodzware km-ers

2010-12-06T21:04:00.005+01:00

Zaterdag... Op het programma staat voor morgen een lange duurloop van 120 min. Omdat zoon niet thuis is, heb ik mijn handen vrij en dan vind ik het wel eens leuk om "elders" te gaan lopen. Een soort "op avontuur in eigen land".
Het sneeuwt vandaag flink, dus misschien is het wel eens leuk om te gaan lopen in het nationaalpark Loonse en Drunense duinen. Als kind ben ik daar veel geweest en ik ken de omgeving (enigzins) en ach we zijn in Nederland hé? Verdwalen kan niet! Route uitgezet met behulp van de fietsknooppunten (altijd handig, met de dank aan de ANWB) een mooie verharde route om de bekende zandbak heen van zo'n 18 km, dat moest toch lukken.

Zondag.. het regent, de sneeuw is inmiddels veranderd in een soort blub(ber). Buiten is het grijs nat en vies, binnen is het lekker op de bank met een bakje koffie en mijn laptopje. Na een paar "vriendelijke" aanmoedigingen via twitter, besluit ik rond een uur of één toch maar in mijn auto te stappen en richting het startpunt te rijden. Het was even zoeken (maar 1x verkeerd gereden, ahum zo'n 10 km verkeerd) en daar was het begin punt. Auto geparkeerd, handschoenen aan, briefje met de knooppunten, garmin om, flesje drinken, winegums, pet op, mobieltje en tot slotte de autosleutel en gaan. Na 50 meter, shit, midden in de drab en ja hoor ik voel mijn voet nat worden. Okay, we zijn geen watje dus lopen we door... het wordt vast beter in het bos... niet dus drab, drab en nog meer drab. Half gesmolten sneeuw, soms vastgevroren aan de grond al gauw zijn allebei mijn voeten nat, gadver!
Het bos was niet wat ik me ervan had voorgesteld, doordat de sneeuw smelt hangt er een soort mist in het bos en is het geen kerstkaart waar ik vrolijk doorheen huppel, maar meer een scene uit het "blairwitch project". Gelukkig herken ik regelmatig wat punten en weet ik dat ik goed loop. Tot een km of 8-9 loop ik eigenlijk best lekker, maar dan wordt het zwaar, voor de zoveelste keer voel ik mijn voeten nat worden. Toch loop ik door, ik ben halverwege dus omkeren heeft ook weinig zin, nietwaar? Ik loop stug door maar het wordt zwaarder en nog zwaarder. Ik zal iedereen de rest van mijn loop besparen, maar de km-er tijden gaan lekker omhoog, maar ik blijf lopen. Tegen de tijd dat ik op 17,5 km zit en weet dat ik bijna bij mijn auto ben doet mijn hele lichaam zeer en ben ik zoooo blij dat ik in mijn auto kan gaan zitten.

Thuisgekomen, blijkt dat ik herinnering heb meegenomen uit mijn loopje in vorm van een mooie blaar op mijn teen, nog meer au.

Update vandaag heb ik alweer een klein loopje gedaan van zo'n 50 minuten en dat ging prima, een beetje stijf, maar het lichaam "doet" het weer (gelukkig)!

2 jaar!

2010-11-22T19:48:00.008+01:00

Dit weekend ben ik 2 geworden!
Tijd voor een jaarlijks terugkerend feestje, nadeel is dat er altijd zo verrekte veel mensen komen. Dit jaar waren het 24.537 en dan praat ik nog niet eens over de aanhang die natuurlijk ook meekwam! Omdat het anders zo'n "gedoe" wordt had ik tegen iedereen gezegd dat ze natuurlijk geen cadeau's mee hoefde te nemen, ik op mijn beurt zie dan ook af van een traktatie; wel zo makkelijk. Tuurlijk vier ik mijn verjaardag het liefst met allemaal hardlopers en als we er dan toch zijn kunnen we het beste met zijn allen een stukkie gaan lopen, toch?
Om het een beetje overzichtelijk te houden, liet ik zo'n beetje alles en iedereen voor me vertrekken, had ik tijd om iedereen persoonlijk uit te zwaaien. Dus toen na een uurtje (bijna) iedereen gestart was en de eerste al weer aan een drankje zaten vertrok ik. Gelukkig vond Esther het ook gezellig om iedereen uit te zwaaien, dus die startte tegelijk met mij. Om optimaal te profiteren en zoveel mogelijk mensen persoonlijk te zien, begon na de start het grote inhalen. Ik kan me niet herinneren dat ik ooit zoveel mensen voorbij mocht lopen, ik vermoed dat ze allemaal voorbij lieten lopen omdat ze natuurlijk wisten dat het mijn feestje was.
Om het kort te houden de eerste 5 km gingen in 30:01 (zoals gepland) de volgende 5 gingen in 29:24 en de laatste 5 in 27:54 (dat was een stukje beter dan gepland) het netto resultaat kwam dan ook uit op 1:27:19, WAUW dat was wel een heel speciaal verjaardagscadeautje ruim 12 minuten sneller dan vorig jaar!
Dit verjaardagsfeestje werd steeds beter!

Na afloop tijd om de party kleding aan te trekken in de parkeergarage van de SNS-bank, vele vertrokken toen naar huis (er was een gevalletje met de NS) en daarna naar MAXIM om met de "intimi" het glas te heffen..
Teveel tweeps en CnR-ers om ze allemaal te noemen, zou er vast een paar vergeten dus: Bedankt allen voor dit geweldige verjaardagsfeestje, jullie zijn volgend jaar weer allemaal uitgenodigd!

NB Ook de NS besloot met mij mee te feesten en mij extra lang te laten genieten van hun vervoerscapaciteiten het tripje van Nijmegen naar huis duurde maar liefst 3 uur!

Gezellig

2010-11-11T11:31:00.002+01:00

Toen ik net ging lopen, kreeg ik de standaard reacties van vrienden en familie over me heen. Eén van de reacties (veelgehoord): "waarom nou hardlopen? Ga toch lekker tennissen of zo.. Hou je ook nog wat sociale contacten aan over!" want hardlopen deed en doe ik alleen.
De lokale AV bood geen start-to-run aan dus heb ik hetzelf gedaan (samen met Evy) en dat ging goed. Nu train ik alweer bijna een jaar met de schema's van Tiny en dat bevalt prima! Wat een eenzame sport zullen er nu veel denken... maar niets is minder waar, ik heb juist een hele hoop leuke, gezellige, gekke mensen leren kennen dóór het lopen!
Vaak zijn de eerste contacten gemaakt over internet (jawel) en wordt afgesproken welke loop er gelopen gaat worden. Dan is het altijd spannend om deze tot nu toe vic's in irl te ontmoeten (...) en vaak blijken het dan hele leuke gezellige mensen te zijn (een uitzondering daar gelaten ;)).
En zo komt het dat er gisteren 4 mensen op weg gingen voor een gezamelijk loopje in Velp. Moon had Annemarie, Gert en mijzelf "overgehaald" met een pan paëlla om bij haar te komen rennen. Niet dat ze ons hoefde over te halen, het is daar sowieso super mooi lopen, maar als ze het aanbiedt.... zeg ik in ieder geval geen nee, lekker! Dus gingen er gisteren tegen 4 uur 3 lopers en 1 fietster op weg (Annemarie is geblesseerd) voor een loopje. Van de vorige keer dat ik bij Moon liep wist ik nog dat ze daar toch echt "bergen" hebben en dat ik daar niet zo'n ster in ben... maar ik hoopte toch wat beter mee te kunnen dan de vorige keer? Nou nee, niet dus :( Gelukkig gaat het bergaf een stuk beter en kon ik op de vlakke stukken gewoon mee. Wat is het daar toch mooi om te lopen! Na ruim 11 km in 1:15 incl 2x wachten voor een treinovergang en bergop, was het een heerlijk loopje.
Na het loopje kregen we van Monique een lekker portje om bij te komen en na het douchen kwamen er al heerlijke geuren uit de keuken en al snel kwam er een fantastische grote pan paella op tafel! Heerlijk gegeten en afgesloten met een ijsje en een lekker kopje koffie, tja dat brengt de bourgondiër in mij naar boven: genieten!
We konden nog uren doorkletsen maar ja, ik moest nog terug naar huis (uurtje rijden) dus rond uur of 9 was het tijd om afscheid te nemen; wel plechtig beloofd dat we dit binnenkort nog eens dunnetjes over zouden doen...
Moon bedankt!!

PS de foto boven dit blog heb ik van internet gehaald, de foto die we van de paëlla van Monique hadden gemaakt was helaas mislukt... maar die zag er nog lekkerder uit!

Nostalgie...

2010-10-31T18:43:00.003+01:00

Vrijdag "Toevallig" was ik in de buurt van Uden en na even overleg te hebben gehad met Tiny hadden we al snel een loopafspraak staan.
Leuk in Uden, ik heb daar tenslotte 7 jaar gewoond op 3 verschillende adressen, dus redelijk bekend daar. Het begint al met het rijden naar Tiny's adres, tja vroeger bracht ik daar mijn zoon naar het kinderdagverblijf, maar wat is daar veel veranderd! Ook het mooie appartement van Tiny stond er toen nog niet, maar dat had ik snel gevonden, na een lekkere kop koffie en een (overheerlijke) stroopwafel, snel verkleden en hop naar het bos. Onderweg veel bekende plekken, er staan veel voetstapjes in en rond Uden. Bij Naat Piek de auto weggezet en daar zie ik het bekende slingerpad. Tiny geeft aan dat hij een pittige route had uitgezet van ruim 10km, heerlijk! Samen op pad langs bekende en minder bekende stukken, wat is het daar toch mooi! Ik merk dat ik het goed kan bijhouden en dat geeft een goed gevoel, wat ben ik in een jaar tijd toch vooruit gegaan en dat dankzij de schema's die ik van Tiny krijg. Ondertussen kletsen we wat en geniet ik volop, het rondje van ruim 10km doen we in 1u11 en we sluiten af met 3 sprintjes van zo'n 100 meter, niet mijn favoriete training, laat mij nog maar zo'n rondje van 10km lopen ;) maar de spieren zijn na afloop wel lekker los!
Na de training wordt ik als klap op de vuurpijl nog verwend met lekker eten bij Tiny en Sjan thuis, om 7 uur ga ik vol en voldaan naar huis; Tiny en Sjan, dank je wel!

zondag door het loopje bij Tiny ben ik geinspireerd geraakt... en vandaag ben ik alleen en hoef dus nergens rekening mee te houden. Een bos dat hebben we hier toch ook ergens? Een route uitgezocht op afstandmeten en deze in mijn Garmin 305 gezet en gaan...! Met de auto naar Oosterhout om mijn auto te parkeren voor het bos. Door het bos waar het modderig is, zie ik Teteringen liggen, door langs het spoor door Dorst waar ik mijn Ome Jos tegenkom, die mij niet herkent in mijn hardloop kleding, de goede man loopt inmiddels dan ook tegen de 80. Dwars door de Boswachterij Dorst langs het vroegere natuurzwembad Surae, dat nu is teruggegeven aan de natuur. Verder gaat de route richting Rijen onderweg geniet ik van de mooie herfstkleuren. Langs de lange Vijfeikenweg terug naar Oosterhout, dat laatste stuk is het minste van de route, maar ja. Terug in Oosterhout loop ik een stukje om, langs het adres waar ik van mijn 5de tot mijn 14e woonde, tja de titel van het blog is niet voor niets "nostalgie" en na ruim 15 km zie ik mijn auto weer. Heerlijk gelopen!

van 3 naar 4

2010-10-20T17:23:00.007+02:00

Lopen is genieten en dingen waarvan je geniet wil je meer doen, dus heb ik (natuurlijk in overleg met trainer en coach Tiny) besloten om mijn trainingen uit te breiden. Tot nu toe trainde ik op woens-, vrij- en zondag en dat is mij 2 jaar lang prima bevallen.
Maar de ambitie ligt na mijn eerste halve marathon hoger (euhh vooral sneller) en ik wil graag wil, zeker nu er wat meer tijd voor komt, eens wat serieuzer naar het hardlopen te kijken.

De basis moet blijven, lekker blijven lopen... maar er zijn elementen die beter kunnen. Zo moet ik beter op mijn voeding gaan letten, ik eet (erg) graag en zoals ik het blog begon "dingen waarvan je geniet wil je meer doen" en tja.... echt aankomen doe ik niet, maar er mogen ook best een paar kilo's af.

En dus ook het lopen, de omschakeling van 3 naar 4 is toch voor je lijf even wennen dus hebben we de omvang van de trainingen wat teruggebracht. Wat kortere loopjes, maar dus wel 4x per week genieten!

Mijn eerste halve marathon: De (halve) marathon van Eindhoven

2010-10-11T19:35:00.004+02:00

Waar te beginnen?
In januari of zo toen "we" het in ons hoofd haalden om deze halve marathon te lopen?
Of zondagmorgen toen in al vroeg in de auto stapte om naar Eindhoven te rijden?
De heerlijke sfeer in Eindhoven?
De super ontvangst en verzorging van Van Gansewinkel?
De niet aflatende steun van trainer/coach Tiny?
De kriebels in de buik sinds zaterdag(avond)?
Het zonnetje dat de hele dag uitbundig scheen?
De meiden waarmee ik de afgelopen weken/maanden de trainingen, hoogte- en dieptepunten heb gedeeld: Esther en Annemarie?
De 2 onbekende dames die mij heerlijk de 1e 10 km hebben doorgeholpen door in een super strak tempo te lopen en waar ik heerlijk achter kon blijven hangen?
Maurice die me de laatste zware km-ers door heeft geholpen?
Of Km 19, waar ik even heel moeilijk had?
Of Stratumseind, dat ik een vlaag heb meegekregen?
Chiel en Janine die ergens langs de kant stond te joelen?
De finish in 2:12:02?

De vele bloggers/tweeps en runners die ik in Eindhoven (weer) mocht ontmoeten; eens kijken uiteraard Tiny, Esther, Annemarie, Jeroen, Gerard, John, Ans, Ton,Jaco, Jolanda, Chiel, Janine, Maurice, Daniëlle (ben ik nog iemand vergeten?)
of de mensen die er waren maar ik toch nog heb gemist? (het was verder ook niet druk in Eindhoven of zo...) Mike, Jaqueline en Roadrunner
Het was een super dag, ik heb ervan genoten! Op naar de volgende uitdaging de 7^^ op 21 november!

PS de foto boven dit blog is van Gerard, ik ben zo vrij geweest hem te gebruiken!

mais

2010-09-25T12:17:00.004+02:00

Ik heb een hekel aan mais, nee niet om te eten, het is hartstikke lekker door veel gerechten, maar aan de plant. Als het voorjaar begint zijn de akkers nog leeg en kun je ver kijken, de boer doet zijn werk en frisse jonge plantjes worden geplant.
Groeien dat het spul doet, al gauw is het zo hoog dat ik niet meer "met mijn kop boven het maisveld uitsteek".
Tijdens de warme zomermaanden, wuift het mais af te toe op en neer in een zuchtje wind, maar het blijft te laag om schaduw te bieden en te hoog om overheen te kijken.
Maar nu komt het allerergste: het wordt herfst en de mais wordt geoogst (of is het gemaaid? Overigens lees ik overal dat het gehakseld wordt). Voor mij is dat altijd het teken dat de zomer toch echt voorbij is. En wat zag ik vanmorgen? Juist! Ik heb een hekel aan mais.

TTM en tweet-up

2010-09-12T13:25:00.005+02:00

Vrijdagavond terug van vakantie, zondag de eerste wedstrijd gepland. De Tilburg Ten Miles (oftewel TTM) was net als vorig jaar het eerste weekend in September, en ik was (net als vorig jaar) van de partij. Liep ik vorig jaar hier mijn eerste 10 km dit jaar ging ik voor de echte Ten Miles..(oftewel 10 EM = 16,1 km). Gelukkig had ik tijdens mijn vakantie in Italië nog wel de nodige km-ers gemaakt en nadat ik Tiny en Esther had gevonden (Tiny nog bedankt voor die geweldige omkleedlocatie) gingen we snel naar de startlocatie. Na alle berichten die ik in Italië had gekregen over kou, regen, verwarming aan en wind was het een stralende warme dag. Vooraf had ik gezegd dat ik voor een tijd ging tussen de 1:40-1:45 maar nadat het startschot was gevallen liep ik strak op een tempo van 6:00/km (als je dat vol kunt houden kom je uit rond een tijd 1:36) maar na 11 km begon het zwaarder te worden, en bij km 14 moest ik zelfs even lopen, vanwege kramp in de kuit. Uiteindelijk finishte ik in 1:40:43 (Garmin gaf overigens 16,45 km aan) op zich niet ontevreden maar toch... er had meer ingezeten. Natuurlijk zijn we na afloop nog wat gaan drinken en ben ik met Esther nog een hapje ben gaan eten (lekker). Tijdens de nabeschouwing kwam Tiny met een goede verklaring voor de kramp in mijn rechterkuit, had ik de dag ervoor niet ruim 11 uur met mijn rechtervoet op het gaspedaal gezeten? Wellicht een beetje overbelasting?
De dagen erna moest er natuurlijk de nodige was en strijk worden gedaan, maar begon ook het "gewone" leven weer. Hierbij hoort natuurlijk ook de hardlooptraining. Dus woensdag een rondje van 50' en vrijdag een lekkere baantraining die goed verteerd werd. De duurloop van zondag werd verzet naar zaterdag, want ik had een tweet-up met Gert

Altijd spannend om andere hardlopers te ontmoeten en samen te lopen. Loop ik niet te langzaam/snel, vinden ze route wel mooi en uitdagend genoeg en welke route zullen we lopen? Bij Gert had ik de keuze snel gemaakt, de ondertitel van zijn blog is immers "a wannabe trailrunner" dus koos ik voor het rondje "boerenverdriet" in de Biesbosch dat (grotendeels) onverhard is. Dit rondje had ik in mei al eens gelopen, maar ik was benieuwd hoe het er nu bij lag. De zuigende, vochtige klei ondergrond, de graspollen en het hoge gras maakte het tot een (zeker voor mij) zware tocht. Het trekpondje zorgt ervoor dat ook andere spiergroepen een workout krijgen. Dus toen we naar ruim 15,5 km en 2 uur na de start de Garmins uitdrukten vonden we dat we wel een drankje verdiend hadden. Dat hebben we dus gedaan, met een hapje erbij en tot slot een ijsje gehaald in Geertruidenberg maakte het tot een hele geslaagde dag, Gert bedankt!

Viale; hardlopen in Italië

2010-09-06T20:46:00.004+02:00

Net terug van een fantastische vakantie in Italië en natuurlijk had ik mijn hardloopschoenen ingepakt. De bestemming was voor het 3de jaar op rij, wat mij betreft, één van de mooiste plekken van Italië: het Lagio Maggiore.
De weg langs het Lago Maggiore is enkelbaans en biedt prachtige uitzichten, maar als automobilist heb je geen tijd om hiervan te genieten want de weg kronkelt en draait, dus opletten geblazen. Naast deze weg ligt geen stoep en geen fietspad en wat mij altijd opvalt als ik daar ben is dat alles langs die weg gebeurd. Zo zijn er wielrenners geheel in roze gekleed, hippe mountainbikers en zijn er voetgangers; moeders met baby's en senioren, en af en toe een hardloper, allemaal langs diezelfde weg.
Twee weken per jaar mag ik daar deel vanuit maken en sta soms doodsangsten uit, langsrazende motoren, vrachtwagens en Alfa's en ik, die probeer te lopen langs die (soms te) smalle weg.
Terwijl ik daar loop moet ik denken aan het bovenstaande fragment uit de film "what woman want", waarin Mel Gibson een Nike ad maakt. Want soms, heel even, als je 's morgens vroeg loopt en er valt even een rust moment langs deze drukke weg, dan is het zwaar genieten!

Nog een kleine aanvulling:
Als je niet langs de weg wilt lopen, kun je daar ook prachtig door de bergen rennen, zwaar maar mooi zoals hierboven mijn uitzicht van Mont Orfano op het Lago di Mergozzo vroeg op de dag.

AU, mijn rug

2010-08-17T12:53:00.003+02:00

Als je een gemiddeld hardloopblog leest (inclusief die van mij) is het soms net of alle kilometers moeiteloos worden afgelegd. Natuurlijk is dat niet altijd zo. Soms moet je werken, tanden op elkaar en werk je de training stap voor stap af.
Zondag was voor mij zo'n dag.... toen ik opstond was het weer al niet geweldig het dreigde te gaan regenen en er stond een stevige wind, maar ja, het op het schema van Tiny stond een duurloop van 120 min. Ik ben dolblij met deze schema's ze geven zoveel meer structuur aan mijn trainingen en ik weet precies waar ik aan toe ben. Dus geen gezeur schoenen aan en lopen, eenmaal buiten merk ik dat het fris is buiten, maar ik zal het zo wel warm krijgen als ik eenmaal onderweg ben.
De loop is zwaar onderweg veel verschillende omstandigheden, wat regen, stevige frisse wind maar als de zon er 5 minuten doorheen komt is het ineens warm en gutst het zweet van me af. Dan verdwijnt het zonnetje weer en krijg ik een frisse wind over me heen. Ondertussen is het hard werken om te blijven lopen en denk ik met bewondering de mensen die dit blijkbaar zonder moeite doen en die op datzelfde moment "gewoon" een training afwerken van 23,39 en zelfs 66 km (...)!
De voorgeschreven 120 minuten loop ik moeizaam uit en ik kan weer 18 km bijschrijven.

Maandag word ik wakker met pijn in mijn bovenrug, shit maar we moeten gewoon aan het werk. De hele dag zeurt mijn rug door, in de auto, tijdens de vergadering en 's avonds als ik rustig op de bank zit. Op tijd naar bed maar en maar hopen dat het vandaag wat minder zou zijn. Nou nee dus! Het plan was vanmorgen de auto naar de garage te brengen en hardlopend naar huis te gaan (ca 10 km), ik had me al verheugd op al die reacties bij de garage (autofielen; waarom lopen als je ook de auto kunt pakken ;)) maar helaas bij het open van ogen (overigens prima geslapen) was het duidelijk dat gaat niet lukken. Bij het ontbijt een rare gewaarwording...het doorslikken van eten/drank doet zeer, niet in mijn keel maar in "rug" echt een pijnscheut. Hopelijk gaat het snel over want met hardlopen als ene hobby en (lekker) eten als de andere is het verdomd vervelend dat je alle twee je hobby's niet kunt uitoefenen!

Edit: 19-08 het gaat gelukkig al een stuk beter! Het was dus inderdaad een flinke kou op de spieren/longen. Het ziet er naar uit dat ik van het weekend weer kan lopen, gelukkig bedankt voor alle steun ;))

zo maar een training

2010-08-08T16:04:00.004+02:00

Op zondag staat er meestal een lange langzame duurloop (lld) op het programma. Die is volgens schema 120 min en dat is best lang om te lopen. Je zoekt mooie routes maar toch hik je er soms tegenaan.

Dus vanmorgen vertrok ik dan ook met frisse tegenzin en eigenlijk een beetje sjaggie. Ik had nog geen rondje in mijn hoofd, terwijl ik dat meestal al wel heb. Gewoon gaan lopen dus maar (na even te hebben afgewacht omdat er een behoorlijke bui naar beneden kwam)en al lopende besloot ik eens naar Oosterhout te lopen, dwars door de polder en na 41 min kwam ik op de Effentweg. Het fietspad, dwars door de wijk Dommelbergen, maar ook het fietspad waar ik ooit mijn eerste hardloopstapjes heb gezet toen kwam de zin erin! Ik bedacht me dat het nog maar goed 1,5 jaar geleden was dat ik ooit begonnen met letterlijk een halve minuut lopen, uithijgen en weer aanzetten.
Moet je me nu zien... het pad liep ik met een goed gevoel af. Inmiddels ruim 10 km onderweg, ik moest natuurlijk nog terug naar huis. Om terug naar huis te komen moet ik de A58 over en dat kan eigenlijk maar op 2 plaatsen, dus de dichstbijzijnde viaduct opgezocht, maar hiervoor moest ik door een saai stuk over een industrieterrein. Rond de 14 km kreeg ik het zwaarder, ik begon mijn benen, knieën en heupen te voelen. Daarbovenop vielen er ineens dikke druppels en vroeg ik me af wat ik hier in godsnaam aan het doen was. Afgelopen woensdag was ik ook al door en door nat geregend en hoewel ik heerlijk had gelopen had, sprak het idee weer hartstikke nat te worden nu niet aan. Gelukkig zette de regen niet echt door, maar zwaar werd het. Ik wist dat ik ook nog 3 bruggen over moest voordat ik thuis was. Bovendien wilde ik door, zoon zat alleen thuis en ik was mijn mobiel vergeten, ik had gezegd dat ik om 13:30 weer thuis zou zijn!

Rond de 19/20 km even een minipauze, even lopen en wat drinken. De laatste 2 km waren zwaar, erg zwaar, de benen wilde eigenlijk niet meer en mijn voeten deden "zeer" maar ja ik was nu zover. Dus op mijn tanden bijten en de laatste km-ers vol gemaakt (en op tijd thuis)! Er stond preceies 21,1 km op de teller (dankzij een ieniemienie RR-tje) in 2u21.

Tevreden? Best wel!
Een marathon? Voorlopig echt nog niet, eerst idd die halve maar eens goed onder controle hebben!

Nu een kommetje yoghurt met wat suiker om mijn energie aan te vullen!

update en een "tweetup"

2010-07-25T18:23:00.008+02:00

"Ben je gestopt met bloggen?" die vraag heb ik al een paar keer gekregen, langs verschillende wegen. Iedere keer leg ik dan uit dat ik NIET gestopt ben maar dat ik het niet altijd even leuk vind om te bloggen over alweer een training, want veel wedstrijden loop ik op dit moment niet.
Ondanks het warme weer van de afgelopen weken zijn de trainingen gewoon doorgegaan. Het enige dat veranderde was het tijdstip waarop de trainingen gelopen werden, namelijk heel vroeg. Ik heb het zelfs gepresteerd om op 5:30 uur al buiten te lopen! Een hele opgave voor een avondmens zoals ik.

Maar voor vandaag stond er iets leuks op het programma. Geïnspireerd door de vele "tweetups" (voor diegene die niet twitteren: dit is een (loop)afspraak tussen "tweeps"(zijn mensen die twitteren) tot stand gekomen op twitter) besloten
Esther en ik ook een loopafspraak te maken. Voor mij had Tiny een "rustweek" bedacht en dus stond er in plaats van de gebruikelijke 120 minuten duurloop "maar" 90 minuten op het programma en dat was ook wat er bij Esther stond. Om het voor ons allebei bereisbaar te houden kozen we voor een lokatie tussen onze woonplaatsen in; dus kwamen we uit op de Kampina een schitterend natuurgebied tussen Boxtel en Oisterwijk. Een mooie route was gauw gevonden, maar de 17 km was iets te veel van het goede want het tempo was bepaald op rustig. Mijn opdracht was om mijn hartfrequentie niet boven de 140 uit te laten komen. De route had ik dus ingekort tot 14,4 km en deze m.b.v. de site van RunningRonald in mijn Garmin gezet, eens kijken of dat zou werken.
Dus om 10:00 uur (okay iets later, mijn schuld) stonden we op station Oisterwijk. De auto van Esther geparkeerd (viel nog niet mee, want uitgerekend vandaag was er een braderie in Oisterwijk), waarna we in mijn auto naar Boxtel reden. De eerste 500m waren we behoorlijk aan het experimenteren met de Garmin: Waar zit het kaartje? Waar kan ik zien hoe hard ik ga? Hé, nu heb ik opeens een kompas op mijn scherm. Maar hierna ging het als een zonnetje: wat is die Garmin toch een geweldig apparaat! Rustig lopend en kletsend begonnen we aan onze training. Al gauw kwamen we in een bosrijk gebied en daarna op de open hei, kilometers lang zagen we niemand. Uiteindelijk zagen we meer wandelaars, fietsers en paarden-enthousiastelingen. De route was voor 80%-90% onverhard en af en toe was het ploegen door het mulle zand. Genieten dus, maar wel zwaarder dan je in eerste instantie denkt. Na 14,5 km in 1:52:00 (incl. stops om een foto te maken, een slokje te drinken en de route te checken) bereikten we, net op tijd want het begon door te regenen, de auto.
Nadat we ons een beetje hadden opgefrist, gingen we op zoek naar een terras om met een lekkere late lunch de training af te sluiten.
Met een goed gevoel hebben we deze training afgesloten, met het idee om dit zeker nog een keer te doen, het liefst in september als de hei in bloei staat!

mooi weer en minder mooi nieuws

2010-07-04T11:52:00.005+02:00

Het is alweer even geleden dat ik geblogd heb, ik heb op het moment wat minder inspiratie. Daarnaast is het de afgelopen week natuurlijk ook super mooi weer geweest, al is dat natuurlijk maar hoe je het zelf ervaart. Iedereen reageert anders op de tropische temperaturen. Zo reageerde Maurice op geheel eigen wijze en barste Twitter uit elkaar van pfffft-tweets (en van het voetbal natuurlijk).
Zelf kan ik er ook niet zo goed tegen, maar dat is natuurlijk geen reden om niet te trainen. Zo heb ik woensdag puffend een rondje gedaan in Oosterhout, in de hoop wat verkoeling te vinden in het bos tussen Oosterhout en Teteringen. Helaas weinig verkoeling maar wel veel insecten, brrr. Het was geen rondje om over naar huis te schrijven. Dus besloot ik vanmorgen om op tijd te vertrekken, om 8:15 was ik al buiten voor mijn duurloop van 2 uur. Het begin was fantastisch, lekkere temperatuur (zo'n 18 graden) en in de schaduw. Na een uurtje werd de zon steeds intensiever, terwijl het terrein steeds 'opener' werd (de volgende keer loop ik dit rondje dus andersom) en voelde ik hem branden. Voldoende pauze nemen onderweg om wat te drinken en voor het maken van een fototje links of rechts. Wat kan het toch mooi zijn onderweg! Wat niet zichbaar is op de foto's zijn wederom de vele vliegende insecten onderweg, grrr! Ondanks een drietal pauzes onderweg loop ik toch een PR(etje) op de 15 km! Liep ik de 7^^ in november nog in 1:39:24 vandaag loop ik 1:38:43. Uiteindelijk kon ik mijn loop afsluiten met 18,29 km op de Garmin in precies 2 uur, een tevreden mens dus (en een temperatuur van inmiddels zo'n 24 graden).
Het minder mooie nieuws deze week is dat ik op de zaak potentieel boventallig verklaard ben. Maar net als met het mooie weer, is het maar hoe je het zelf ervaart. Voor mij is het jammer, maar biedt het ook weer nieuwe kansen. Uiteindelijk zijn we het er over eens; de functie die er lag is niet de functie die bij mij past en die ik ambieer. Tijd om op zoek te gaan naar nieuwe uitdagingen dus! (Dus als iemand een leuke functie weet voor een financial professional laat het even weten ;))

geen auto

2010-06-16T21:49:00.003+02:00

De afgelopen 2 dagen had ik geen auto. Natuurlijk heb ik wel een auto, alleen stond hij in de garage. Noodgedwongen moest ik daarom alles op de fiets doen. Gisteren bepakt en bezakt de boodschappen, vandaag zoon van en naar school halen/brengen. Op zich geen probleem, maar doordat we in januari zijn verhuisd is zijn school ruim 5 km verderop. Dus vanmorgen wat vroeger op pad met een ietwat klagende zoon en om 09:15 uur had ik er dus al 10 km opzitten. Om 13:00 de volgende 10 km, maar had er wel een goed gevoel over. Het zonnetje scheen, er stond een stevige wind, zoon klaagde wel (wind tegen) maar toch.... dit gaan we vaker doen!
Doordat ik al 20 km had gefietst, twijfelde ik eigenlijk of ik vandaag nog zou gaan lopen. Ook 's middags nog een druk programma, auto weer ophalen, zoon naar de kapper, eten klaarmaken, enz. En ondertussen maar twijfelen, zal ik wel, zal ik niet.... Na het eten hakte ik de knoop door, ik ging toch nog even een uurtje lopen. De benen wilden en voelden super, ondanks een iets te heftige duurloop van zondag (21,2 km) maar mijn buik vond de aktie zo kort na het eten iets minder geslaagd en begon halverwege te protesteren in de vorm van wat krampen. Grrr, toch maar doorstappen, niet aan denken, was er geen tweep die zei: "pijn is een emotie en emotie kun je uitschakelen"? (al is het mij nog steeds niet gelukt om emotie uit te schakelen, laat staan pijn) Mond raakte droger en droger en natuurlijk had ik geen water bij, ik ging immers maar een uurtje lopen. Lesje geleerd: niet zo snel na het eten gaan lopen én een flesje water zeker bij een avond loopje. Uiteindelijk heb ik toch nog 9 km gelopen in iets meer als dan 58 minuten, en mag ik een drukke en sportieve dag afsluiten.

blogtijd!

2010-06-07T20:45:00.007+02:00

(foto Monique)

Tijd om mijn blog weer een beetje bij te werken, want ondanks dat er niet veel geblogd is (door mij dan) is er toch veel gelopen.
Nee, geen spectaculaire pr's of zo maar toch een hele hoop positieve ontwikkelingen waarmee ik hoop in de (nabije) toekomst weer PR's te kunnen lopen.
Zo liep ik op 30 mei de Vestingloop in Den Bosch en was dat vorig jaar nog een tafreel van puffende zwetende mensen. Dit jaar was het er nat, druilerig met een koude wind. Vorig jaar liep ik de 5km dit jaar de 10km. Het was toch wel even spannend zou ik ook nu onder het uur kunnen lopen zonder de hulp van "haas" RR? Alle zorgen voor niets, wat mij betreft een prima tijd gelopen 10km in 58:22 en een negatieve split! Voor het eerst echt het gevoel dat ik de controle voerde over het lopen. Rustig beginnen, inhouden, inhouden, inhouden en pas na 5 km rustig versnellen. De zwaardere km in de polder (pal wind tegen) lekker doortrekken en finishen in een sprint. (Officiële uitslag 10,1 km in 58:51). Dit weekend was zowieso al geslaagd want vrijdags was het Parkfeest in Oosterhout waar ik samen met Esther was en waar het gezellig was tot in de vroege uurtjes..... Ook Esther was aanwezig op de Vestingloop en haar verslag kun je lezen op haar blog.
De week die daarop volgde stond privé in het teken van de avond4daagse van Zoon, maar gelukkig kon deze dinsdag nog ontwijken. Ik moest voor cursus naar Arnhem, een goede gelegenheid om af te spreken met Monique om daar eens een loopje te doen en lekker te eten. Wat een schitterende omgeving rondom Velp en wat moet ik nog veel trainen om een fatsoenlijke trail te kunnen lopen. Toen Monique voorstelde om wat trail werk te doen op wat heuveltjes daar, dacht ik dat nu inmiddels al wel een beejte aan te kunnen. Nou dus niet! Terwijl Moon naar boven huppelde de heuvel op moest ik nog niet eens halverwege hijgend erkennen dat ik toch maar even ging wandelen.... :(( Uiteindelijk toch bijna 10 km op de teller, thanks Moon voor de gezellig avond!
De volgende avond zoals gezegd: de avond4daagse 5km sjokken in jawel 1,5 uur!! (commentaar verder onnodig), gelukkig ging het donderdags een stuk sneller, jawel 5 km in 1 uur (we gaan vooruit). Vrijdag stond er een baantraining op het schema, ik zag er behoorlijk tegenop (de temperatuur was inmiddels opgelopen tot een aangename bqq temperatuur van 25 graden) 1000-800-600-400-200 meter met 1 minuut pauze ertussen. Terwijl de afstanden korter worden, moeten ze steeds sneller worden afgelegd. Joepie, dit keer verliepen ze bijna vlekkeloos, maar er blijft natuurlijk altijd ruimte voor verbetering. Ook de avond4daagse liep op zijn einde, leuk voor de kids dat het zo'n heerlijk weer was!

Zaterdagavond: Van Goghloop in Nuenen, van tevoren had ik met Esther afgesproken dat we Tiny zouden verrassen. Hij wist niet dat ik er zou zijn. Op het laatst mocht sloot ook Monique nog aan en dus liepen wij 3-en de 10km en Tiny de halve marathon. Alle respect voor Tiny, het was bloedheet en hij loopt gewoon 1:38:37. Wij moesten 2 ronden, Tiny 4 (+ een beetje) en heeft ons gewoon op een rondje gezet. "Hoi, zij hij alles goed hier?" Even een stukje opgelopen en zoef eroverheen. Ik had besloten het rustig aan te doen, ik wilde zondag namelijk nog mijn duurloop doen. Monique sloot zich na 1 (lekker snel) rondje bij ons aan, te warm.... Voor Esther respect! Haar eerste 10 km sinds een jaar en ze liep precies dat wat ze wilde lopen 6:30/km en dat ondanks de warmte! Voor mij een heerlijk rondje waarin ik merkte dat ik dit tempo makkelijk kon volhouden, bijna zonder hijgen... Ik was te gast bij het bedrijfsteam van Van Gansewinkel, die een luxe bus ter beschikking hadden waar we onze spullen konden laten, en we heel luxe, voorzien werden van water/fris en na afloop vers gebakken kruidkoek. Als tegenprestatie moest ik natuurlijk lopen in het shirt van Van Gansewinkel... uiteraard geen probleem, maar om nu te zeggen dat ik er goed in uitzag? Ondanks de mooie foto's van Maurice sta ik erop als een soort levend lijk. De avond sloten we gezellig af op het terras in Nuenen. De week sloot ik af met een langzame duurloop op zondagmorgen, de temperatuurpaal bij de lokale bank gaf 33 graden aan en ik had het zwaar. Uiteindelijk heb ik de 1,5 uur volgemaakt met bijna 13 km op de teller (met wat drinkpauzes ertussen). Deze week had ik ruim 40 km op de teller staan en mijn lijf vond het voldoende. Regen maakte een einde aan de warmte en rust maakte een einde aan deze drukke hardloopweek, maar ik heb van beide genoten :))

Boerenverdriet; Oostwaardpad Biesbosch

2010-05-16T16:50:00.008+02:00

Vandaag stond er weer een lange (langzame) duurloop op het programma van maar liefst 120 min. Waar zou ik eens gaan lopen? Omdat ik voor de rest van de dag toch geen plannen had en het weer beloofde droog te blijven, ben ik in de auto gestapt naar Hank, om daar een wandelroute te volgen die ik al een keer eerder gespot had. Het rondje Boerenverdriet maakt deel uit van het Oostwaardpad en zou ongeveer 15 km lang zijn.
Nu hoor ik iedereen denken, okay 15km in 2 uur? Volgens de folder zou het wandelpad grotendeels onverhard zijn, langs boerenakkers en dwars door karakteristieke grienden. Voor de volledige folder kun je hier klikken. Verder zou ik met een trekpondje over moeten, ik was benieuwd.
Zoals gezegd met de auto naar het beginpunt gereden en rustig genietend aan de route begonnen. Flesjes water bij, fototoestel voor het fotoalbum, mobiele telefoon en de autosleutel dat zou voldoende moeten zijn. De eerste 4 km waren prachtig aan de rand van de akker, door de grienden, lekker rustig en tijd om af en toe een fotootje te maken.
Maar ineens was ik de te volgen bordjes kwijt, huh hoe kon dat nu? Ach, maar rustig doorlopen het is hier ook zo mooi... inmiddels liep ik wel weer verhard, dat was toch niet bedoeling? En waar was ik eigenlijk?
Op gevoel een stukje verder gelopen en gelukkig ik herkende dit gele veld. Ineens zag ik ook weer de bewegwijzering van de boerenverdriet route staan, volgen dan maar. Inmiddels zat ik al ruimschoots aan de 10 km, bij 11,5km arriveerde ik bij het trekpondje. Grr het ding staat aan de overkant dat betekend dat ik hem eerst naar met toe moet trekken, dan er zelf op springen en vervolgens mezelf naar de overkant moet trekken en dat allemaal "in the middle of nowhere". Maar hoe moet dat? Er zit een wiel aan dus draaien maar! Ja hoor, langzaam komt het pondje mijn kant op. Tegen de tijd dat ik zelf aan de overkant sta, ben ik een kwartier verder. Rustig verder dan maar, maar ik voel dat mijn benen het beste hebben gehad en bij km 13 besluit ik dan ook om maar gewoon te gaan wandelen. Het hardlopen door gras dat soms bijna tot mijn knieën komt is nu te zwaar. Bij km 15,5 bereik ik een verhard pad en besluit ik nog even wat te rennen, maar de accu is echt leeg en net na km 18 gooi ik de handdoek in de ring, mijn benen doen zeer, ik wandel de laatste km terug naar de auto.
Zelfs het instappen in de auto doet zeer, al met al ben ik toch 2:50 uur onderweg geweest vond ik het hartstikke mooi, maar zwaar!

Vroeg, heel vroeg, dauwrennen in Den Hout

2010-05-13T10:50:00.007+02:00

Vanmorgen ging om 05:00 uur de wekker, om 05:15 was ik eruit en had ik mijn hardloopkelding aan, om vervolgens om 05:30 in Den Hout te arriveren, me in te schrijven en om 06:00 uur met nog een paar honderd "gekken" te starten voor een loopje.
Ben ik gek geworden? Een beetje wel vrees ik...
Het begon eigenlijk bij de Kaaienloop van afgelopen zaterdag, na afloop kregen we allemaal een flyer over dauwrennen in Den Hout. Ik besteedde er eigenlijk geen aandacht aan, maar Esther nam de flyer mee naar huis, waar haar man hem vond en die leek het wel wat...
Dus al gauw kwamen er via twitter berichten dat ze samen wilden meedoen. In eerste instantie hield ik het nogal af, ik ben een echt avondmens en vooral GEEN ochtendmens, maar als er lopers zo vroeg willen opstaan om in mijn "achtertuin" te gaan lopen dan kan ik niet achterblijven, toch?
Dus had ik vanmorgen, dapper mijn wekker gezet en was ik op tijd aanwezig in Den Hout. Mocht ik eraan twijfelen, er waren nog meer mensen die zo vroeg hun bed uit waren gekomen, meer dan ik verwacht had. De start was simpel: de kerkklok sloeg 6 en de starter riep: start en daar gingen we. Wij gingen voor 7,5 km (ook mogelijk 10 en 15 km) en hadden al gezegd niet voluit te gaan, gewoon rustig lopen (zeker gezien het tijdstip en omdat we afgelopen zaterdag al de Kaaienloop gedaan hadden). De plaatselijke harmonie was ook al present en liep al vrolijk een deuntje te blazen en er was zelfs publiek (...), respect voor deze mensen. Verder was de loop keurig georganiseerd, hulde voor de vroege vrijwilligers. Na ruim 7,5 km (7,656 volgens de organisatie) was de finish in de tent, en klokte ik af op 49:59.
Onze beloning? Koffie met een worstenbroodje!

Toen ik thuis de data nog een keer bekeek was ik toch erg tevreden over de opbouw van de loop. In de laatste km-ers konden we zelfs nog wat versnellen.

Bij thuiskomst lekker douchen, ontbijtje en nog een dutje op de bank (gaap)!

Kaaienloop 2010 nieuw PR!

2010-05-09T13:51:00.007+02:00

"Je kunt het, het gaat goed!" hoe vaak Ronald dat onderweg tegen me heeft gezegd, ik weet het niet meer. Feit is dat ik halverwege tegen hem zei: we zijn pas halverwege en dat ik bij de 3e passage, het allerliefste wilde gaan lopen. Maar nee, we moesten nog een rondje.
De Kaaienloop in Oosterhout bestaat uit 4 rondjes van 2,5 km door de binnenstad van Oosterhout. Vorig jaar liep ik hier de 5 km voor het eerst onder het half uur, en vandaag was de doelstelling de 10 km binnen het uur lopen. Hoe zat het ook al weer? Eind december liep ik samen met Tiny de Kangaroeloop in Vught en kwam toen tot een tijd van 1:00:13. Daarna ben ik gaan trainen met schema's van Tiny en hebben we een stapje "terug" gedaan om te wennen aan de nieuwe schema's en te kijken hoe die aan zouden slaan. Nou dat heb ik geweten, inmiddels staat de PR op de 5km op 27:25 en vandaag zou dan de 10 km aan de beurt zijn.
Het internet is toch een geweldig medium, via twitter hadden Esther, Ronald, Ilse en mijn oude "buurman" Jeroen laten weten mee te willen lopen. Op het blog van Ronald had ik gelezen dat hij wel mocht lopen, maar niet zo hard, dus of hij mij wilde "hazen" naar een tijd onder het uur? Al gauw kwam het antwoord: "geen probleem". Esther en Ilse gingen voor de 5 km en Jeroen en Ronald zouden hun "hazen" ondertussen kon ik mooi wat foto's maken. Ilse finishte in een prima tijd van 27:59, super! En Esther deed de 5km in weer een minuut minder dan een maand gelopen in Sint Anthonis, niet gek na een jaar blessureleed. Ondertussen liepen Jeroen en Ronald er nog achtelijk fris bij ;) en maakten we ons klaar voor de start van de 10km. Had op voorhand de uitdrukkelijke instructie gekregen mijn mond te houden (valt voor mij echt niet mee) en de km tijd op 5:50 bepaald. Om 19.00 uur klonk het startschot, en daar gingen we. De eerste ronde ging redelijk soepel maar hard, de tweede ging ook nog wel maar ook hard, bij het ingaan van de 3de kreeg ik twijfels dit ging ik niet nog 2 ronden volhouden (we waren immers pas op de helft)en bij het ingaan van de 4de ronde wilde ik eigenlijk gewoon gaan lopen.
Natuurlijk deed ik dat niet (kon Ronald toch niet teleurstellen?) al liepen de km tijden in de 4de ronde wel op naar 5:56, de eerste km waren zo hard gegaan dat het gemiddelde uitkwam op 5:41/km en de eindtijd op 56:54 !! Een heel dik PR! Ik had zomaar 3:19 er vanaf gelopen!
Thanks Ronald!
Moet ik natuurlijk ook de tijd van Jeroen even vermelden 41:22, supertijd!
Na het lopen gezellig tapas gaan eten bij La Cantina Y Tapas en om Jeroen te steunen tuurlijk het 3-gangen menu genomen

Na het lopen gezellig tapas gaan eten bij La Cantina Y Tapas en om Jeroen te steunen tuurlijk het 3-gangen menu genomen. Ondanks dat "eerst eten zeggen ze in Oosterhout" een veelgehoorde uitspraak is hier, hadden we toch maar besloten na afloop te gaan eten. Nou dat smaakte goed en toen we rond middernacht na de auto's terug liepen, kon ik terugkijken op een zeer gezellige avond! Ronald volgende keer kom ik jouw kant op!

Have marathon gelopen, per ongeluk!

2010-05-02T20:40:00.004+02:00

Toen ik dit vandaag naar tegen Tiny schreef, kreeg ik als antwoord "Dat kan niet per ongeluk zijn." Hoe het toch gebeurde:
Vanmorgen regende het en zelfs na een uitgebreid ontbijt bleef het regenen, om nu te zeggen dat het enthousiasme eraf spatte om buiten een rondje te gaan hardlopen.... nou nee! Eigenlijk had ik een ronde gepland door de Biesbosch maar om nu met dit weer door de weilanden te lopen modderen, daar had ik minder trek in; plannen omgegooid en ik ging weg voor 90 min asfalt happen in de regen. Richting Raamsdonk kwam ik al gauw door een mooi straatje met mooie boerderijen waar ik nog nooit geweest was en ondanks dat ik al doornat was genoot ik. Inmiddels was ik op weg naar Waspik, maar de weg waarlangs ik liep was mooi, maar een wel druk, dus dook ik gauw de polder in. Alles onder controle, inmiddels een half uur onderweg dus nog alle tijd. Langs een prettige geasfalteerde weg die een stuk minder druk was dan de eerdere hmmm het ging lekker, stukkie verder nog maar, hé een weggetje rechts; de fietsroute "vrachelen en donge-route" stond aangegeven. Hé hier is het mooi, langs de Donge nog maar een stukje het pad volgen, wat een rust! Een halfverhard pad, fris groen (met dank aan de regen) Genieten! (met een hoofdletter G) Dus loop ik verder paadje links, recht, hmmm waar ben ik nu precies? Inmiddels aanbeland bij km 8 en dan 9. Gelukkig mensen met een hond, ze adviseren me rechtdoor te lopen en inderdaad bij km 10 zie ik een bekende weg. Shit, ik zit bij 's-Gravenmoer, ik weet exact waar ik ben, maar ik ben een eind weg van huis. Okay niet zeuren en doorlopen maar, langs de bekende weg dan maar. Oosteind door, Oosterhout in, maar even een pitstop bij mijn ouders langs (precies 10 EM) om het thuisfront te laten weten dat ik "iets" later ben en een glaasje water. Vandaar uit is het nog een km of 5,5 naar huis, het regent nog steeds maar ik geniet ook nog steeds. Als ik thuis kom geeft de Garmin 21,72 km aan in 2:29:57 Ik heb het gedaan: een halve marathon, per ongeluk!

2009 versus 2010

2010-04-30T19:56:00.004+02:00

Op het ogenblik heb ik weinig inspiratie voor het schrijven op mijn blog. Dat wil niet zeggen dat hier niets gebeurd; sterker nog: ik heb het druk. Zo is het druk op de zaak, we krijgen met een heel aantal collega's een assesment. Dit brengt natuurlijk de nodige drukte/stress met zich mee, gelukkig heb ik het lopen om me lekker in af te reageren.

Mijn trainingen gewoon verder en worden steeds verder uitgebreid.
Kijk maar eens op het overzichtje:

jan: 103,41 km in 11 trainingen en 1 wedstrijd
feb: 120,35 km in 12 trainingen
mrt: 112,29 km in 11 trainingen en 2 wedstrijd (1xPR)
apr: 135,21 km in 12 trainingen en 1 wedstrijd

afgelopen maand liep maar liefst ruim 135 km-ers, voor de lol heb ik er mijn km van vorig jaar maar eens op nagekeken:
jan: 49,64 km
feb: 60,41 km
mrt: 57,75 km
apr: 85,29 km gerend over 12 trainingen en 1 wedstrijd.

Dan zie je pas echt wat voor progressie je in een jaar tijd maakt en dat maakt me best een beetje trots ;))

dansende koeien

2010-04-13T21:00:00.008+02:00

Uit alle hoeken komen ze nu tevoorschijn en overal kom je ze tegen: hardlopers. Als ik 's morgens naar mijn werk rijd zie ik de eerste al gaan, vaak met lange tight en jasjes aan, want het is nog best frisjes zo vroeg. Wanneer ik 's avonds naar huis rijd, zie ik de avondploeg gaan. De meeste hebben de jasjes uitgedaan en deze vervangen voor fel gekleurde shirts. Waar waren al die lopers de hele winter lang? Maanden kwam ik steeds dezelfde mensen tegen en veel waren dat er echt niet.
Bij het Heetmanplein in Den Bosch, het toppunt, ik kom om 17.30 uur een hele loopgroep tegen, ik krijg de neiging om mijn raampje naar beneden te draaien en te melden dat ik ook loop...
Hoe zouden die lopers reageren? "euhh ja, leuk! Maar wat moeten we hier mee?" Dus dat doe ik maar niet en ik vervolg mijn weg naar huis. Als ik de snelweg afdraai en langs de polder rijd, zie ik ook daar meerdere lopers gaan. Ik kan het niet nalaten en bekijk ze met een mengeling van nieuwsgierigheid en jaloezie. Zo zie ik een jongere man in voetbaltenue zwaar lopen, een meisje in een trainingspak (is dat niet een beetje te warm?), een oudere man die langs de provinciaalse weg loopt en het zwaar lijkt te hebben en even verderop twee jonge tienermeisjes die hun best hebben gedaan er zo hip mogelijk uit te zien.
In mijn auto zit ik te lachen want terwijl ik dit bedenk klinkt er op de radio een spotje van "wakker dier" hierin kun je locaties opvragen bij jouw in de buurt waar je "dansende koeien" kunt bewonderen; in de lente mogen de koeien na een lange winter weer de wei in en dansen dan van plezier, zouden deze hardlopers de menselijke variant zijn?

trainen, wedstrijdje en weer verder trainen

2010-04-11T14:26:00.003+02:00

(bijna) Al mijn vrienden vinden hardlopen saai en verwonderen zich dan ook regelmatig over mijn enthousiasme om te (blijven) lopen. Inmiddels ben ik gestopt met uitleggen dat hardlopen helemaal niet saai is, maar juist erg leuk en spannend; maar is dat ook zo?
Is het voor de gemiddelde lezer intressant om te weten hoe hard (of zacht) ik gelopen heb? Ik vermoed dat dat niet het geval is, maar goed, daarom is het ook MIJN blog, ik vind het dus wel intressant, leuk, spannend en vaak ook nog gezellig.

Een loopweek is meestal heel gestructureerd doordat ik 3x in de week train met een schema dat ik van Tiny krijg. Ik kan niet vaak genoeg zeggen hoe blij ik ben met die schema's, hierdoor zit er veel meer structuur in mijn trainingen.
Een loopweek begint voor mij op woensdag met een duurloop van een uur, op vrijdag "surprise" een baantraining of andere opdracht, om tenslotte op zondag te eindigen met een lange langzame duurloop (LLD). De meeste trainingen gaan in een heel rustig tempo zo gaat de woensdag training in een tempo van 6:41/km en de zondag training in 7:14/km. Het leek mij dat ook sterk dat zo rustig trainen zou leiden tot betere prestaties bij wedstrijden, maar de praktijk bewijst het...
En sinds ik dat gemerkt heb ben ik helemaal om.. overigens denk maar niet dat alle trainingen (ondanks een laag tempo) gemakkelijk af te werken zijn, regelmatig zit er een stevige baantraining bij waarbij je je grenzen mag opzoeken en je blij bent dat er het er na een half uurtje op zit!

Nu is het na het succes op de 5 km natuurlijk ook tijd om mijn PR op de 10 km eens te verbeteren. Mijn laatste PR is van kerst 2009 toen ik voor het eerst kennis maakte met Tiny tijdens de Kangaroeloop in Vught. Toen liep ik 1:00:13 op de 10 km, maar dit moet nu toch echt in het uur kunnen. Dus hoop ik op 8 mei tijdens de Kaaienloop dit binnen het uur te brengen. De voorbereidingen gaan in ieder geval goed.
Op 2de paasdag liep ik in Boxtel de Paasloop van 7,4km en finishte ik deze in 42:41 een goede indicatie dat die 10 km toch echt binnen het uur moet lukken ;)) Overigens was het erg gezellig in Boxtel, Tiny was van de partij en liep een schitterende 1:04:33 over 15 km (respect) en ook Maurice was van de partij en finishte net boven de 1:10 ook op de 15km. Het leuke in Boxtel is dat je elkaar tegenkomt en je elkaar wat kunt aanmoedigen maar dat van opgeven ook geen sprake kan zijn...

Vandaag is dan de dag dat de marathon van Rotterdam gelopen wordt, wat een bikkels daar. Nu ik zelf loop, zie ik eigenlijk pas hoe groot de prestatie is die daar wordt neergezet. Dus lopers daar: Succes!
Ik heb vandaag heel rustig verder getraind want, tja ik loop dan welliswaar geen marathon maar, ook voor "kleinere" prestaties dient getraind te worden!

Een nieuw PR op de 5 km

2010-03-21T10:14:00.004+01:00

Nou om maar met de deur in huis te vallen: mijn PR op de 5 km is bijgesteld van 29:17(Ekiden juli 2009) naar 27:25 (Sint Anthonis)!

Jee zelfs als ik het zie staan bij de uitslagen kan ik het bijna niet geloven...

Vrijdag rond een uur of 5 gaat de telefoon, Esther of ik zin heb om mee te gaan naar de Effenaar in Eindhoven waar Caro Emerald, Jan Smit, Alain Clark en natuurlijk Edwin Evers optreden? Ja, natuurlijk! Dus snel, snel alles hier thuis geregeld, spullen van zoon ingepakt en alles afgegeven bij Opa en Oma (die gelukkig wilden oppassen, thanks) en als een speer richting Eindhoven gereden.
Het was een supergezellige, swingende avond waarbij voor mij vooral het optreden van Caro Emerald het hoogtepunt was! Super! Na afloop zijn we eigenlijk niet eens blijven hangen en toch vrij snel naar huis gegaan, uiteindelijk was ik toch pas op 01.00 uur thuis. Onderweg zeiden we nog tegen elkaar, dat wordt morgen geen PR (zere voeten van het staan ;))

Gelukkig kon ik de volgende morgen lekker uitslapen en na een goed ontbijt moest natuurlijk toch weer haasten. Eerst naar Nijmegen en vandaaruit door naar Sint Anthonis. Het was dan ook al over tweeën eer ik daar aankwam. Sint Anthonis is geen grote loop, alleen een halve marathon en de 5km, maar alles was netjes geregeld: een veld waar je je auto kon parkeren, een kleedkamer waar je je tas weg kon zetten, gratis koffie, thee en speculaas; kortom prima! Bij aankomst herkende ik al gauw een hele hoop bekende lopers Chiel, Tiny, Corné en Giesje met de inmiddels beruchte hond (leuk jullie te ontmoeten), Maurice en natuurlijk Petra die allemaal de halve marathon gingen lopen behalve Giesje die gezellig kwam supporteren. Esther en ik gingen voor de 5 km. Voor Esther die nog steeds aan het opbouwen is na haar blessures ging het om het uitlopen en graag binnen de 32 minuten. Ikzelf had ergens geroepen dat het tijd werd mijn PR te verbeteren en wilde graag onder de 29 minuten lopen.
Een kwartier nadat de halve marathon van start was gegaan waren wij aan de beurt, Esther had mij ervan overtuigd dat ik best alleen in een t-shirt kon lopen en wat was ik daar onderweg blij mee! Ik wist dat ik rond de 5'45"/km moest lopen om binnen de 29' te finishen. De eerste km ging in 5'24" te snel maar ik dacht dat ik nog wel in zou moeten leveren tegen het einde. Uiteindelijk gingen de km in 5'24", 5'25",5'34", 5'36" en 5'36" en gaf Garmin uiteindelijk aan 5.00 km in 27'37" en toen ik thuis de uitslagen nog na aan het lezen was stond er zelfs 27'25". Dat betekend dat mijn PR ineens met bijna 2 minuten is bijgesteld, om precies te zijn 114 seconden;)). Ook de missie van Esther was geslaagd 31'41" helemaal niet gek voor iemand die meer dan een half jaar niet echt heeft kunnen rennen. Nadat wij ons al hadden opgefrist en omgekleed hebben we de finish van de halve marathon nog meegemaakt, klasse alle deelnemers.Chiel die 2 minusten van zijn PR liep, Tiny die nog zo fris over de streep kwam na 1:37:25 en daarmee 3de werd in zijn categorie en Petra die haar 2de halve marathon binnen een week liep 1:49:41, geweldig!

Lekker eten én hardlopen

2010-03-12T11:39:00.003+01:00

Een paar dagen geleden schreef iemand op Twitter: Hardlopers moeten wel blijven hardlopen anders worden ze veel te dik met al dat eten! Nou dat is een uitspraak die op mijn lijf geschreven is!
Mensen die mij al wat langer kennen, weten dat ik altijd al gejojod heb met mijn gewicht. Zo woog ik toen ik een jaar of 16 was zo'n 85 kilo. Na wat lijn pogingen was ik toen weer een paar jaar stabiel op zo'n 65 kilo. Om vervolgens door te schieten naar de 75 kilo en een aantal jaren later weer terug te gaan naar de 60 kilo. Zwanger worden leverde natuurlijk weer kilo's op (ik mocht immers weer) maar de stress erna zorgde dat ik weer snel afviel naar rond de 60 kilo. Natuurlijk kwam ik na verloop van tijd weer aan tot ruim 70 kilo en jawel weer af te vallen naar zo'n 62 kilo. Nu ben ik al weer een tijdje stabiel op zo'n 65 kilo.

Ieder pondje gaat natuurlijk door het mondje. Ik ben echt dol op lekker eten en drinken, echt heerlijk! Ik vind (bijna) alles lekker, ik ben makkelijk over te halen met de belofte voor een lekker hapje (...) Ik ben ook niet van de muizenhapjes, ik wil lekker en veel eten. Er is maar één probleem dat gaat dus niet... ik kom gegarandeerd aan.
Sinds ik een ruim een jaar hardloop, ben ik behoorlijk stabiel en ja ik eet eigenlijk alles wat ik wil. Dus in een jaar tijd, heb ik 2 dromen bereikt: ik kan eten wat ik wil, zonder aan te komen én ik kan zonder (al te veel) problemen 15 km hardlopen!

Drunense Duinenloop

2010-03-07T21:31:00.005+01:00

Knal, het startschot valt en we schrikken ons een hoedje! Staan we nog gezellig in het startvak te kletsen als toch heel plotseling de start wordt gegeven. Het is vanmorgen heerlijk loop weer. De zon schijnt uitbundig maar er staat nog een frisse knisperende wind. Esther en ik doen mee aan de Drunense Duinenloop.
Voor diegene die hier niet bekend zijn, de Loonse en Drunense Duinen zijn een natuurgebied in Noord-Brabant. Het is ruim 3500 hectare groot en is sinds 2002 een Nationaal park. Het park is enerzijds grotendeels een afwisseling van droge zandverstuivingen en naaldbos, maar ook de uitgestrekte beekdalzone van de zandlei hoort erbij. Hier ligt met name het natuurgebied De Brand bij Udenhout, met zijn afwisseling van hakhoutbossen, natte weilanden en moerasruigtes. Het is totaal is meer dan 35 km² groot (bron Wikipedia), een mooie naam dus voor een loop door de gemeente Drunen, maar van de Duinen hebben wij vandaag niets gezien.
Voor het eerst lopen we samen een wedstrijd waar we van te voren hebben gezegd dat het NIET om de tijd zou gaan, het doel was lekker ontspannen en pijnvrij lopen. Vooral voor Esther die terugkomt van een aantal heel vervelende blessures is het kijken hoe het gaat en dan kan de 6 km waar wij ons voor hebben ingeschreven een heel eind zijn. Het leuke van zo ontspannen een wedstrijd lopen is dat je vreselijk veel ziet. Van vreselijke gordijnen tot een Laaf in iemands achtertuin, geweldig! Ondertussen blijft het zonnetje lekker schijnen en kan ik het niet nalaten te zeggen: "wat hebben we het toch slecht", heerlijk is het!
Tegen het einde van de loop zie ik een boog voor ons en vraag ik aan een medeloopster is daar de finish, 'ja' zegt ze. Het is dan ongeveer nog 400 m, sprintje? Esther zegt: 'gaan' en dus sprint ik de laatste 400m maar als vlak bij ben word ik naar rechts gestuurd, shit wat is dit? Blijkt dat we nog een blokje om moeten... en dus is die laatste 400m nog bijna een 1km en heb ik het op eind nog best zwaar. Maar het gevoel na de finish is goed en dat is onbetaalbaar!

De Biesbosch

2010-02-28T12:38:00.005+01:00

Sinds ik verhuisd ben woon ik in de achtertuin van de Biesbosch. Zo was ik al een tijd bezig om een route te bedenken om daar eens te gaan hardlopen. Het meest voor de hand liggend is een route naar Drimmelen, dus toen er een paar weken geleden stond er op mijn schema een lange duurloop stond was de keuze snel gemaakt. De jachthaven van Drimmelen zou het worden. In de zomer een drukte van jawelste met veel dagjesmensen en boten die af en aan varen. Maar op een grijze winterdag, waar de sneeuw nog op de paden lag niet veel te beleven. Overgens ligt daar zelfs op een saaie winterdag voor kapitalen in het water, pfff. Het mooiste van deze route is een rustig pad langs de Amertak, geen auto's en weinig mensen.
Maar als ik dan kijk op de kaart wordt mijn aandacht vooral getrokken door het gebied tussen de Bergse Maas en de Nieuwe Merwede, daar wil ik lopen.
Vandaag besloot ik dan toch ook echt die kant op te gaan. Er is eigenlijk maar 1 probleem en dat is dat ik dus die Bergse Maas over moet. Nu is dat op zich geen probleem de A27 gaat er ook overheen en er is een fietspad maar eer ik deze over ben heb ik er al weer 3 km hardlopen op zitten (en je moet natuurlijk ook nog terug) maar dat mocht de pret niet drukken vandaag stond er namelijk een duurloop van 90 min op het schema dus tijd zat. Het doel was wederom een jachthaven maar dan die van Hank. Daar was ik nog nooit geweest. Hank is voor mij altijd synoniem geweest voor de
Kurenpolder hier kwam ik regelmatig met Zoon op warme dagen zwemmen. Maar nu ging de route voorbij de kurenpolder door het openland naar de jachthaven. En na 6,63 km en na bijna 45 minuten lopen had ik het gevonden: de haven Veel kleiner dan die van grote broer Drimmelen maar daarom zeker zo charmant. Gezellig ik zag een restaurantje en de verhuur van bootjes en ik werd helemaal enthousiast hier kom ik zeker van de zomer nog een keer terug. Maar verder moest ik want ik was al halverwege mijn loop. En bij het keren zag ineens een mooi pad bovenop een dijk daar wilde ik overheen. Nou daar heb ik geen spijt van gehad, prachtig uitzich over het water de rietkragen en zag ik eenden die ik normaal niet in de vijver zie rondzwemmen. Prachtig, ik kan niet wachten tot de lente komt, al voorzie ik dan als hardloper wel weer een probleem. Er is nergens beschutting, het is een heel open landschap, dat wordt zweten en water meenemen op zo'n loop.
Zonder precies te weten waar ik uit zou komen kwam ik toch weer uit op kruising waar het monument staat voor gecrashte britse halifax in mei 1944. De Biesbosch samen met de Bergse Maas de natuurlijke grens tussen bezet en vrij Nederland (voor meer informatie klik hier)en uiteindelijk moesten ze tot mei 1945 wachten op de bevrijding. Op de achtergrond kun je het enige lelijke object hier in de omgeving zien, de Amercentrale. Wie heeft toch ooit kunnen verzinnen dat ding hier weg te zetten. Maar ja, hij staat er en je kunt er niet omheen, dus van de nood een deugd gemaakt; het is een prima orriëntatiepunt. Vanaf dit punt de korste weg naar huis genomen, de wind trok goed aan en vooral op de brug kwam ik nauwelijks vooruit. Het begon net te regenen toen ik thuis kwam, ruim 15 km in 1:45 en op achter de laptop zit een tevreden mens!

tijd voor....Lente!

2010-02-19T19:46:00.003+01:00

Af en toe begint het erop te lijken, als het zonnetje voorzichtig doorbreekt of zoals vandaag dat werkelijk alle sneeuw verdwenen lijkt te zijn: lente! Ik snak na een lekker zonnetje op mijn gezicht, een korte tight en topje in plaats van 2 of 3 lagen.
Maar goed elk weer is loopweer weet ik inmiddels dus vandaag geen uitzondering. Omdat ik al een vermoeden had dat het een drukke dag zou worden, liep ik vanmorgen (op mijn vrije dag) al om 08.00 uur buiten (jawel;)) Nee mijn verstand had ik niet helemaal verloren, met het tijdstip was niets mis, wel het feit dat ik niets gegeten of gedronken had. Dat was iets minder slim. Vandaag stond er een doorloop op het programma van 60 min in een tempo van 6:48 met 8x een versnelling van 2 min in een tempo van 6:06
doel---> resultaat
6:48---> 6:34, 6:44, 6:47, 6:50, 6:51, 6:45, 6:53, 6:46
6:06---> 5:47, 5:34, 5:55, 6:02, 5:50, 5:58, 6:14, 5:52
Best een pittige training maar toen er na 64 min 9,87 km op de garmin stond, kon ik niet anders dan even een RR-etje doen en dus even doorlopen naar de 10 km waardoor er uiteindelijk een training van 1:05:42 op de teller stond.
En die lente? Die laat nog even op zich wachten, de sneeuw is weg :), maar daarvoor in de plaats is het nu druilerig met af en toe wat regen, de vraag blijft wat nou beter is?

baantraining

2010-02-14T14:09:00.004+01:00

Vandaag is het Valentijnsdag dus extra lang op bed blijven liggen in afwachting van een Valentijns-ontbijtje op bed. Toen dat maar niet kwam (wat een verrassing) ben ik maar opgestaan en werd ik alsnog verrast, want voor de verandering sneeuwde het weer eens en lag er een verse laag wit spul op de grond. Zoon kwam ook zijn ontbijt nuttigen en bij het zien van de sneeuw kwam het K-woord er spontaan uit. Dat vat het wel kort en krachtig samen.
Uitgerekend vandaag stond er een baantraining op het programma. Dat betekende dus dat ik door de sneeuw mocht gaan ploeteren en aangezien ik niet bij een club train was het zoeken naar een enigzins begaanbaar (fiets)pad dat bovendien ook nog vlak was. Het enige dat hiervoor in aanmerking komt is het fietspad langs jawel het industrieterrein, welliswaar niet erg inspirerend maar het voldoet aan de randvoorwaarden.

De training bestond uit 2x(1.000-800-600) met één minuut pauze en in twee minuten als de serie gelopen is.
1.000; doel 5:31; 1x 5:14; 2x 5:25
800 ; doel 4:21; 1x 4:22; 2x 4:29
600 ; doel 3:14; 1x 3:42; 2x 3:18

Waaruit weer eens blijkt dat als je te hard start je het later weer mag bekopen. Toch ben ik niet ontevreden, ik had tot voor kort nog geen enkele ervaring met dit soort trainingen, soort groentje ;)! Ik schat mijn snelheid dan ook regelmatig volkomen verkeerd in (zowel te hard als te zacht). Wat (meestal) wel goed gaat is het inschatten van de afstanden.
Wat ikzelf leuk vind om terug te zien is dat ik mijn nieuwgierigheid ook duur moet betalen, zo dook ik in de eerste serie bij de 600 meter in een tunneltje omdat ik graag wou weten waar ik dan uitkwam. Blijkt dat de tunnel een draai maakt en daarna lekker stijl omhoog, heerlijk hoor als je net een tempo probeert vast te houden :) en waar dat tunneltje uitkwam? Tussen de banen van de snelweg op de A27 precies op de brug over de Bergse Maas, weten we dat ook weer!

Kit loopt even wat minder makkelijk

2010-02-11T20:45:00.002+01:00

Moeilijk hoor een blog schrijven over iets waar je zelf de vinger niet op kunt leggen. De trainingen loop ik trouw en ik loop ze ook altijd netjes uit, zoals het schema van Tiny voorschrijft. Maar toch, het gevoel is de afgelopen week anders, heb ik normaal nog energie over en denk ik dat ik nog best verder of harder had kunnen lopen. De laatste we(e)k(en) ben ik blij dat de training erop zit en weer lekker naar binnen kan.
Aan de motivatie ligt het niet, ik heb er bijna altijd zin in om lekker buiten te gaan rennen. Maar gemakkelijk gaan de kilometers even niet.
Zou het aan het weer liggen? Of misschien de hormonen? Heb ik iets onder de leden? Of heb ik gewoon een tijdelijke dip! Het kan natuurlijk niet altijd haleluja zijn, toch?
Toch baal ik ervan en ben ik me eigenlijk nu alweer aan het druk maken over de volgende training. Hoe zal die training weer gaan? Of is dit de 'underdog' in mij en kan ik veel meer dan ikzelf denk?
Vragen en dus twijfel.
Voorlopig ga ik gewoon verder en probeer van mijn loopjes te genieten of ze nu lekker gaan of niet. Hopelijk gaat het snel weer over en kan ik snel weer stukjes schrijven over hoe lekker alles gaat maar ook dit hoort bij het hardlopen

kit heeft een doel

2010-02-04T22:04:00.004+01:00

Zo langzamerhand worden de doelen voor het komende jaar steeds duidelijker. De trainingen zullen dan ook, de komende tijd, steeds meer in het teken komen te staan van het realiseren van deze doelen. Bezoekers die vaker op mijn blog komen hebben het misschien al gezien, maar er staat een countdown op mijn blog die aftelt naar 10-10-10 of te wel de marathon van Eindhoven. Nee, niet de hele (ben nog niet gek) maar wel de halve altijd nog goed voor 21,1km. Samen met Esther en Annemarie gaan we ons hierop voorbereiden. Het is jammer dat we nogal een eind uit elkaar wonen en dus echt samen trainen kunnen we helaas niet. Gelukkig is er internet en zo kunnen we elkaar via het net steunen.
De weg naar de halve marathon zal voor mij via een aantal andere bekende wedstrijden en loopjes gaan. Zo verheug ik mij nu al op 05-09-2010 dan is namelijk de Tilburg Ten Miles (TTM) deze loop is mij vorig jaar bijzonder goed bevallen, en waar ik vorig jaar de 10 km liep, heb ik nu toch echt mijn hart gezet op de echt 10 miles (al maak ik mij wel zorgen hoe dit samen gaat vallen met de vakantie). De sfeer vond ik daar echt super, dus als het kan, dit jaar weer.
Maar de kroon op dit jaar moet toch echt zijn in Eindhoven, ben benieuwd. Uiteindelijk heb ik daar toch 7 jaar gewoond, ik moet daar langs een hele hoop bekende stukken van de stad komen. En het laatste stuk over Stratumseind spreekt mij ook erg aan, ik heb daar (op Stratumseind) een hoop voetstapjes staan ;) Voorlopig zijn we lekker aan het trainen, deze trainingen gaan over het algemeen lekker en zijn goed vol te houden. Toch verkijk ik mij nog regelmatig op de zwaarte van een training. Zo moest ik laatst 200-400-600-800-600-400-200 meter lopen iedere keer met 1 minuut dribbelpauze ertussen. Uiteindelijk bleek ik in deze training 4 km te hebben afgelegd en was ik redelijk kapot, terwijl er km-technisch niet veel is gebeurd.
Op korte termijn wil ik een poging doen om mijn PR op de 5km eens wat scherper te stellen. Het doel is deze nu toch echt eens onder de 29' te brengen. Het allerbelangste is en blijft natuurlijk heel blijven.
Ook even aandacht voor 3 lopers met een waanzinnig plan
be-more-ultra-tour 3 Lopers- 5 Dagen- 250 Kilometer- 1 Doel! Waanzinnig! Dit doen ze voor het goede doel namelijk het helpen van kinderen in Zuid-Afrika. Neem eens een kijkje op hun site en doe eens gek, maak een donatie!

Kit loopt de Safarirun

2010-01-26T15:44:00.010+01:00

Afgelopen zondag, om 08.00 uur staat de wekker maar al om 07.00 uur meldt zich een hyper nerveus kind aan mijn bed. "Mam, opstaan vandaag is de Safarirun! Dadelijk zijn we te laat!" Rustig aan, het is welliswaar een uur rijden maar uiteindelijk is de start rond een uur of 11, dus nog meer dan genoeg tijd voor een rustig ontbijtje. Veel wordt er deze morgen niet gegeten, 'teveel kriebels in mijn buik' en om half 10 zitten we in de auto op weg naar Arnhem.
Onderweg probeer ik zijn intresse te wekken door hem te wijzen op opvallende plaatsnamen (Wadenoijen) of windmolens, maar nee vandaag geen intresse. Dicht bij Arnhem presteer ik het ondanks een TomTom toch nog verkeerd te rijden. Nu slaan de zenuwen helemaal toe! "Mam, dadelijk zijn we ECHT te laat!"
Gelukkig weten we het verder allemaal goed te vinden en al gauw is zoon klaar voor zijn eerste hardloopwedstrijd over 1.600 meter Startnummer goed vastgemaakt, chip aan zijn schoen bevestigd (met dank aan Anne-Marie :))het startvak in, nog een laatste tip 'niet te snel starten' en weg zijn ze.. Dan rest een moeder niets meer dan afwachten. 2 Rondjes moeten ze lopen, dankzij zijn feloranje outfit zie ik hem van verre aankomen, flink aanmoedigen: "DOORGAAN, HOU VOL!" en de 2de keer "SUPER, JE BENT ER BIJNA". Kapot is hij als hij over de finish gaat, maar het trotse gevoel, een echte medaille en het resultaat 9:27, maken alles goed!
Hier een link naar een filmpje van de Welpenloop. (Met dank aan "kiekjesdief")

Hierna was ikzelf aan de beurt in de 5 km grrrauwww leeuwinnenloop, rustig gestart samen met Anne-Marie onder de aanmoediging van Esther, die door een hardnekkige blessure niet mee kon doen :(. Wat ik niet had verwacht, was dat het zo heuvelachtig zou zijn en dat we dus ook nog moesten klimmen. De ondergrond vond ik zwaar, lag toch nog redelijk wat ijs/sneeuw/boomwortels dus goed opletten waar je liep. De loop zelf was hartstikke gezellig! Veel bekende gezichten en ook weer een paar "nieuwe" :)) Super om opeens te worden aangemoedigd door een stel "heren"/malloten langs het parcour! Dat was genoeg om er nog een sprintje uit te gooien! Uiteindelijke tijd 29:57 (pff, binnen dat half uur) waarmee ik best tevreden was, zeker gezien de ondergrond (je kunt maar een excuus hebben:)) Wie geen excuus nodig had was Moon die gewoon een vet PR liep!
Daarna volgde de 5km Miauwww Leeuwenloop waarin Denis en nog een heel aantal bekenden liepen. Ook voor hem geen smoezen over de ondergrond, gewoon een vet PPR!
Tijd voor de warme dranken, Burgers Zoo, en de prijs uitreiking van het ChatnRun-Circuit.
En wat denk je: prijs!
Ik was de winnaar van de enige echte Calimero Award:
En voor diegene onder ons die Calimero niet meer kennen: "want zij zijn groot en ik ben klein en da's niet eerlijk, O nee!"
Daarnaast mocht ik een hele mooie, exclusieve kalender in ontvangst nemen van Erki Pictures
Als afsluiting veel, erg veel taart!
Dank directie, dank!

Kit is verhuisd!

2010-01-21T21:40:00.003+01:00

Eindelijk! Na bijna 2 jaar wachten werd op 20 november mijn nieuwe woning opgeleverd, want in januari 2008 kocht ik een huis dat toen alleen maar op papier bestond.
Vele hordes moesten genomen worden, zo waren er problemen met de bouwvergunning, discussies over boren of heien, enz. Maar inmiddels staat mijn paleis fier overeind en is er een hoop gebeurd. Want als een huis wordt opgeleverd, dan begint het werk pas.
Eerlijk is eerlijk, zonder de voortvarende kracht van mijn vader en zijn broer (mijn ome Leo) zou er niet veel van terecht zijn gekomen. Wat hebben die een hoop werk verzet! Ongelooflijk! Alle muren, vloeren, plinten, trappen, inbouwspotjes en alle andere talloze kleine en grote klussen. Het schoonmaken was ook een klus waar je U tegen kunt zeggen! Petje af, tante Bep heeft bijna alles voor haar rekening genomen, super werk! Mijn moeder op de achtergrond heeft ook bergen verzet, vaak de ondankbare taak om voor de opvang van zoon te zorgen, eten klaar te maken en te wachten tot wij klaar zijn. Nu is bijna alles gedaan en dus (bijna) tijd om te relaxen.

Ook raar om me te realiseren dat ik toen helemaal nog niet liep, ja... van en naar de auto en af en toe een flinke wandeling, maar hardlopen? Nee, dat nooit!
Deze week ben ik definitief verhuisd naar mijn nieuwe huis en dat was een mega-operatie, doodmoe was ik. Maar toch, wat ik het ergste vond in deze dagen? Dat ik niet kon hardlopen, tja....

Kit heeft nieuwe schoenen (alweer)

2010-01-08T21:28:00.004+01:00

Een maandje of 2 geleden besloot ik dat het tijd werd voor nieuwe schoenen. Omdat mijn eerste paar bijna een jaar oud waren en van het type: 'op goed geluk echte, vooral niet te dure, renschoenen, want ik weet nog niet hoe lang ik dat rennen ga volhouden' maar ze bevielen me erg goed. Ze gingen mee naar Italië, liepen alle trainingen en ze begeleidde me naar de eerste wedstrijden. Maar toch, ik liep nu bijna een jaar, tijd om bij een echte hardloopwinkel schoenen aan te laten meten. Zo gezegd, zo gedaan en je bent in bezit van nieuwe schoenen. Aardige mensen in die winkel, vriendelijk, deskundig en werd mij verzekerd ga er maar rustig een keer 5 km op lopen en bevallen ze niet mag je ze gewoon terugbrengen.

Zo gezegd, zo gedaan en niet viel later liep ik mijn eerste 5km op mijn nieuwe, veel te witte Asics 2150. Dit beviel prima lekker soepel mijn rondje gedraaid, nu konden de schoenen echt ingelopen worden. Rustig opbouwen en ook afwisselen met je oude schoenen. Na een eerste duurloopje klein blaartje, maar ach, je bent aan het inlopen, dus dat zal wel overgaan. Nou dat heb ik geweten, de blaren bleven komen, totdat ik het, na de Kangoeroeloop op tweede kerstdag, helemaal zat was. Ja, ik liep een PR, maar ik voelde de blaren weer komen, au. Toen besloot ik het: dit was vanaf nu een officiele miskoop en er moesten (weer) nieuwe schoenen komen. Nu had ik al een tijdje mijn oog laten vallen op de Nike LunarGlide+, zeker nadat ik er een artikel over had gelezen. Ik had er zelfs in de winkel al nagevraagd, maar hij had ze niet, maar zou ze wel krijgen. Dus het internet afgespeurd, genoeg te krijgen zeker vanuit Amerika én niet onbelangrijk: zelfs met verzendkosten nog zeker EUR 25 goedkoper dan hier in de winkel. Alleen die maten, hé? Had al gehoord dat de Nikes klein vielen, maar hoe klein is klein...?

Dus toen ik een net na de kerst bij diverse sportzaken binnen liep (op zoek naar een trainingspak voor zoon; overigens niet gevonden) zag ik een paar staan. Tja, die moest ik natuurlijk passen! Maat 41 stond er, dus vroeg ik naar mijn eigen maat (40) maar die was er niet en: 'de Nike valt klein, mevrouw', dus gepast en ze zaten, goed! 'Maar', zegt de verkoper 'het is een herenmodel, mevrouw en de dames hebben hebben we op dit moment niet' (grrrr). Dus met pijn in mijn hart afscheid genomen, maar bedacht ik me toen ik buiten stond, 'heb ik toch weer EUR 120 bespaard'. Thuis aangekomen zag ik op het forum van chatnrun dat er een aanbieding is voor exact dezelfde Nikes als die ik net gepast heb voor EUR 69 + verzendkosten totaal voor EUR 74!! Maar dus nog steeds het herenmodel, twijfel, twijfel, twijfel.....

Knoop doorgehakt. Bestelling geplaatst en keurig op tijd geleverd, intussen inmiddels 2x ruim een uur erop gelopen en.... geen blaren (wat een zegening!), geen pijntjes (heerlijk) en dus ben ik er blij mee.
Welke vage, in hardlopen gespecialiseerde internetaanbieder hiervoor verantwoordelijk was? Euuhhh Wehkamp!

Kit loopt in de sneeuw

2010-01-03T12:44:00.005+01:00

"Je gaat vandaag toch niet lopen hé?" Al heel vroeg in de morgen gaat de telefoon. Een bezorgde ouder die zich vertwijfeld afvraagd waarom ik in godsnaam deze hobby heb uitgezocht (ik had toch ook postzegels kunnen gaan verzamelen?). Te vergeefs probeer ik uit te leggen dat hartstikke mooi buiten is en dat ik echt heel voorzichtig zal doen, en ja, ik neem mijn mobiel mee.

Toch hebben ze natuurlijk een punt(je): de hardloopwedstrijd die ik voor vandaag gepland had de nieuwjaarsloop in eindhoven werd niet voor niets afgelast. Jammer, maar helaas, het is niet verantwoord om een paar honderd lopers over een pad te sturen. Maar dat wil niet zeggen dat je alleen niet prima in de sneeuw kunt lopen. Zeker verse sneeuw heeft genoeg grip om lekker te kunnen lopen, dat verandert als er een dik pak ligt, dan wordt het ploegen door de sneeuw. Ook je looppatroon is anders, kleinere passen, voorzichtig met afzetten en landen (je weet immers maar nooit wat er onder de sneeuw verborgen ligt) en ook het tempo ligt (i.i.g. bij mij) een stukje lager... Maar daar tegen over staat dat het genieten is!

Zondagmorgen, de auto's rijden voorzichtig en in het bos zijn nog weinig mensen een paar ATB-ers en een aantal hondenbezitters, voor de rest het bos voor mezelf. En ach, als het dan toch niet snel gaat, en de mobiel moest verplicht mee dan er maar direct gebruik van maken en onderweg de tijd ervoor nemen om wat foto-tjes te maken.

In gedachten loop ik verder, genietend van de mooie omgeving, om hardhandig te worden wakker geschud door een harde: "hoi" van een medeloper. Gelukkig er zijn nog meer "gekken".

Kit loopt de Kangoeroeloop in Vught

2009-12-26T20:42:00.005+01:00

Tja, na een dag binnen zitten, eten en drinken op 1e kerstdag, begint het toch wat de kriebelen. Toen Tiny dan ook aangaf dat hij op 2de kerstdag de Kangoeroe-loop in Vught wilde gaan lopen (omdat DKL vanwege het weer was afgelast) was ik al snel om... dat wilde ik ook! De keuze viel op de 15 km, omdat ik die sinds de 7^^ eigenlijk niet meer had gelopen. 's Morgens bleek, na op de site te hebben gekeken, dat ze ook hier de 21,1 en 27 km hadden afgelast (veiligheid boven alles) maar de rest zou gewoon doorgang vinden.
Aangekomen in Vught bleek dat ze toch besloten hadden ook de 15 km af te lassen en deze samen te voegen met de 12,5 tot een loop van 11km.
Over het internet hadden we al wat contact hadden gehad over mijn prestaties op loopgebied, daarin had ik aangegeven dat ik gemiddeld zo'n 6:30/km loop op langere loopjes. De eerste km's gaan voor mijn gevoel lekker, ik heb zelfs nog adem over om met Tiny te kletsen. Maar na een km of 5 (30:09) voel ik dat ik redelijk op mijn max loop en lijkt de wijn van de afgelopen dagen linea recta in mijn benen gezonken.
Maar natuurlijk wil ik me niet laten kennen en probeer ik stug door te lopen. Tiny praat me moed in en de 10 km gaat in 1:00:13, een PR, ik kan het uur ruiken! Maar dan voel ik dat de pijp toch echt leeg en wil ik eigenlijk gaan wandelen, maar Tiny vindt dat niet goed en zegt dat ik moet dribbelen, door het tempo een stukje terug te schroeven kan ik mezelf een beetje hervinden... om de laatste paar 100m op een redelijk fatsoenlijk tempo uit te lopen. Eindtijd 1:07:07 over 11km gemiddeld 6:06/km
Tiny thanks!

Kit heeft (voorzichtige) doelen voor 2010

2009-12-19T23:46:00.007+01:00

Het gaat nu hard... 2009 zit er al weer bijna op. Geïnspireerd door de talloze overzichten op radio en tv ben ik mijn hoofd ook al een tijdje de balans aan het opmaken en voorzichtig plannen aan het maken voor 2010.

Eerst maar even de balans...
Begin 2009 (04-01 om precies te zijn) schreef ik op CnR dat ik voor het eerst 5 minuten achter elkaar hard had gelopen. Eind 2009 kan ik melden dat ik de 7^^ heb gelopen 15 km in 1:39:24.
Was ik eerst voornamelijk bezig met het stampen van km, inmiddels lok ik en lijkt dit zijn vruchten af te werpen (zie voorgaande blog). Afgezien van een paar kleine pijntjes heb ik gelukkig geen blessures gehad.
In 2009 heb ik ook nog een huis verkocht, heeft de oplevering van mijn (nieuwbouw)woning inmiddels plaats gevonden en mocht ik verhuizen naar een tijdelijk adres...
Op dit moment ben ik dan ook volop bezig met mijn nieuwe huis en dat betekend dus keuzes maken, zo loop ik op dit moment wat minder en is er ook minder tijd voor gezellige loopjes (erg jammer er zijn zoveel leuke loopjes op dit moment, waar ik ontzettend graag zou willen lopen).

Voorzichtig vooruit kijken naar 2010
Allereerst heel blijven, hopen dat ik geen blessures krijg en dus goed naar mijn lichaam blijven luisteren. Ook hoop ik in 2010 sneller te worden, mijn pr voor de 10 km staat nu op 1:00:59, voor mijn gevoel moet ik dat toch onder het uur kunnen brengen. Daarnaast hoop ik ook dit jaar weer aan een paar leuke loopjes te kunnen deelnemen vaak met een even gezellige 'greetz' na afloop! Het zou ook helemaal geweldig zijn op in Tilburg dit jaar de echte ten miles te lopen én ik zou het super vinden om dit jaar ook een halve marathon aan mijn lijstje te kunnen toevoegen!

De eerste loop voor 2010 staat al in mijn agenda: de Safarirun op 24 januari, met als hoogtepunt de afsluiting van het CnR-circuit. Ik heb er nu al zin in....

sneller...?!

2009-12-12T19:57:00.005+01:00

Sinds een aantal weken ben ik aan het "lokken", en ben ik gaan trainen zoals beschreven in het "duurloopmisverstand". Kortweg kun je dat omschrijven als trainen met intervallen op een zo soepel mogelijke manier. Dus niet meer domweg km wegstampen maar intervallen lopen waarbij je de keuze hebt tussen 200-, 400-, 1000- en 2000-tjes. Waarbij je je vooral niet moet laten foppen door de "tjes" erachter, ze kunnen behoorlijk heftig zijn. Bij het doornemen van het verplichte studiemateriaal, stuitte ik al op het eerste probleem. De belangrijkste tabel (waarop de tijden van de intervallen gebaseerd zijn)gaat uit van..... jawel een minimale tijd op de 10 km van 60 minuten, laat ik dat nou nog nooit gerend hebben. Mijn beste 10 km prestatie was gelopen op de Singelloop in Breda in 1:02:44 (04-10-2009), maar dat mocht de pret niet drukken, mijn 5 km prestatie lag immers onder het half uur en dat x2 kom ik uit op tijd net onder het uur..
Dus moet ik 200m lopen in 56-62 seconden, de 400m in 2:07-2:15, de 1000m in 6:04-6:20 en tot slot de 2000 in 12:20-12:50. Tot zover de theorie, in de praktijk blijkt het (zeker in het begin) toch best heftig te zijn. Vooral omdat je geacht wordt deze soepel en ontspannen af te leggen.

De vraag blijft natuurlijk werkt het?
Zou deze slak door deze manier van trainen iets sneller kunnen worden? Het grote voordeel met mijn prestaties tot nu toe is dat er nog veel te winnen valt :))

Inmiddels train ik een aantal weken volgens deze methode en verhip gisteren liep ik spontaan over de 10 km 1:00:59!! Dit was helemaal niet de bedoeling, maar het gebeurde spontaan tijdens een duurloop...
(en om alle kniesoren tevreden te stellen: ja, ik moet het nog in een wedstijd waarmaken (pieken op het juiste moment, hé))

7^^ en hoe het verder ging...

2009-11-16T10:41:00.010+01:00

Het is de dag na het grote loopevenement en er zit hier een tevreden vrouw.. Mijn eerste 7^^ en mijn eerste lopersjaar zit erop!

Gisteren om 7.30 opgestaan (let wel: het was zondag, gaap!) lekker douchen en op mijn gemak een broodje eten want om 10:35 moest ik de bus hebben naar Breda. Bus? Jawel, het was jaren geleden, maar met het oog op de nazit leek het me verstandig een keer met het OV te gaan. Tijd zat zou je zeggen maar helaas werd het toch weer jakkeren toen allerlei spullen ineens onvindbaar bleken. Zoonlief naar Opa en Oma gebracht en door de regen naar naar het busstation gelopen. Op een haar na de bus gemist en me naar de trein laten brengen. Nou ik was duidelijk niet de enige die in Nijmegen ging lopen, op het perron stonden tientallen mensen met sporttassen en in hardloop-kledij op de trein te wachten. De trein kwam direct aan (zooo dacht ik nog, de NS heeft echt hard gewerkt om alles op elkaar aan te sluiten) het bleek de trein te zijn die 20 min. eerder al had moeten gaan. Maar kudde-dier als ik ben, ben ik gewoon ingestapt... In Den Bosch zou ik Esther ontmoeten en met haar verder gaan naar Nijmegen, maar (je voelt hem al aankomen...) doordat ik in trein zat die eigenlijk dus vertraging had, liepen we elkaar mis.. Gelukkig zijn we allemaal uitgerust met een mobiele telefoon en hebben we elkaar getroffen op station Nijmegen... Wat een drukte (er liepen die dag zo'n 30.000 mensen)!

Na mijn sporttas te hebben gedumpt in de garage van de plaatselijke ING, snel door naar de start. We hoopten nog een aantal bekenden te kunnen aanmoedigen maar dat was echt onbegonnen werk. Omdat de start ongeveer een uur duurt en ik ergens achteraan startte (opgegeven verwachte eindtijd 1u44 ;)) hadden we tijd genoeg. Sterker nog ik kreeg het hartstikke koud terwijl ik op het startschot wachtte. Nadat we via de speaker hadden gehoord dat er een nieuw wereldrecord gevestigd was bij de vrouwen mochten ook wij ons naar de start gaan begeven. Eindelijk daar gingen we dan... heel rustig gestart, de eerste 5 km was immers "vals plat" naar boven maar er kwamen wel heel veel mensen mij voorbij rennen. Toch maar rustig verder gegaan en me niet gek laten maken (die 7^^ kwamen er nog immers aan!)en ja hoor na een kilometertje of 5 (33:39) kon ik de eersten gaan inhalen, joepie! Inmiddels een loopmaatje gevonden waarachter ik lekker kon kleven en die eigenlijk net te langzaam voor me ging, zodat ik eigenlijk nog wat overhield. Al gauw kwam de gevreesde 7^^ weg, ik vond het eigenlijk best te doen, ondanks dat er natuurlijk die rot-bulten inzitten kon ik lekker ontspannen doorlopen en ook de 2de 5 km kon ik lekker vlak houden (qua tijd dan...)33:57. De laatste gevreesde km's (inmiddels was ik de tel kwijt, hoeveel bulten hadden we nu gehad?) ik wist dat er zo rond de 11 km nog een heuvel lag en dat het dan berg(sorry heuvel)afwaarts zou zijn. Inderdaad dat was wel even op mijn kiezen bijten maar daarna kon ik gaan, dag loopmaatje. De laatste 2 km lekker doorlopen heerlijk! De laatste 5 km gingen dan ook in 31:57. De eindtijd kwam uit op 1:39:24; binnen de 1:40!
Wil je het ook meemaken, hier is de verkorte versie
">
Na de ontvangst van de medaille, de café maxim gezocht dat viel nog niet mee... maar uiteindelijk konden we daar een groot aantal CnR-ers begroeten en verhalen uitwisselen. Lekker aan het bier en tussendoor nog even een frietje gaan halen om de inwendige mens ook te bedienen! Rond half 9 richting het station gelopen en 2 uur later was ik thuis, wat een heerlijke vermoeiende dag!

underdog

2009-11-14T16:50:00.002+01:00

Morgen is het zover... de 7 heuvelen (7^^) loop in Nijmegen. Hét hoogtepunt van het afgelopen jaar én de dag waarop ik 1 word... in lopersjaren dan!
Het afgelopen jaar veel geleerd, zo weet ik inmiddels dat ik een VL ben, last heb van MLC, voor een wedstrijd moet taperen en nog een hele hoop andere verstandige dingen die ik een jaar geleden dus niet wist.
Maar goed die 7^^ volgens de één een "eitje" (snel parcour, goed herstellen bij het afdalen) volgens de ander een gruwelijke kuitenbijter, waar je op het eind nog stuk gaat. Morgen zal ik het meemaken samen met nog zo'n 30.000 andere lopers!
Starten doe ik vanuit by-pass3 wat inhoud dat de eerst lopers al aan het finishen zijn als ik nog moet starten ;(( maar dat mag de pret drukken. Uitlopen binnen de gestelde limiet door de organisatie dat is het doel!
Er zijn er onder ons die menen dat dit sneller en beter kan en het onacceptabel vinden mits ik niet finish binnen de 1:40, deze mensen wil ik eraan herinneren dat een jaar geleden ik nog niet eens een halve minuut kon hardlopen!
Maar ik heb ervoor getraind, heb geen pijntjes en ga morgen (zoals een ouder en wijzer iemand mij ooit vertelde) GENIETEN! (en mocht het niet lukken tijdens het lopen dan wel tijdens de greetzzzz!)

Singelloop Breda

2009-10-06T14:22:00.007+02:00

Afgelopen zondag was het dan zover, de Bredase Singelloop. Voor mij was dat één van de uitdagingen waarvoor ik al (bijna) een jaar aan het lopen ben. Vorig jaar rond deze tijd moest ik er niet aan denken om 1 minuut hard te lopen en nu loop ik vlot 10km achter elkaar. Het kan raar gaan in een mensenleven...

De start van de 10 km was redelijk vroeg 11.25, maar omdat ik een aantal deelnemers van de 5 km ken, leek het me leuk hen bij de start om 11.00 uur aan te moedigen. Dus om iets over 10-en in de auto naar Breda. Start vond plaats op de Claudius Prinsenlaan en de finish op de Grote Markt. Bij de start was het al een drukte van belang, hoe ga ik hier de mensen vinden die ik wilde aanmoedigen? In het stadskantoor kwam ik gelukkig al gauw mijn nichtje tegen met haar vriendin, gezellig even bij staan kletsen, maar eigenlijk hadden we allemaal hetzelfde probleem, waar laten we onze spullen? Met name onze jas(jes), vormden onderwerp van topoverleg. Zouden we ze daar gewoon achterlaten? Of toch maar niet? Afijn uiteindelijk durfde ik het toch niet aan om het gewoon achter te laten en heb ik mijn jasje opgerold en om mijn middel gebonden.
De start van de 5 km was precies op tijd en jammer genoeg heb ik verder niemand gezien. 25 minuten later was het de beurt voor de 10 km, en terwijl ik stond te rillen in het startvak, had ik al kennisgemaakt met buurvrouw links (startnummer 11450) en rechts (10450). Het startschot klonk en we mochten, er waren helaas geen startvakken op tijd (zoals in Tilburg) en dus was het direct na het startschot wandelen. De eerste km's gingen zowieso in een heel rustig tempo, veel harder kon niet, we hebben zelfs 2/3x stilgestaan (na de start, Boschweg, kruising singel Claudius Prinsenlaan). Gelukkig kon ik heel relaxt goed meekomen, er zijn natuurlijk altijd mensen die je voorbij rennen, maar die moet je maar gewoon laten gaan, zo ook buurvrouw links. Met buurvrouw rechts heb ik nog een tijdje verder gelopen, ergens na km 4/5 ben ik haar ook kwijtgeraakt.
Het lopen zelf ging erg soepel en relaxt, heerlijk! Achteraf zag ik ook dat ik de tweede helft sneller heb gelopen dan de eerste helft maar het ging eigenlijk ook zo gemakkelijk. Eerlijk is eerlijk dat kwam ook door een man die voor me liep, hij liep zo makkelijk en soepel alsof hij een rondje aan het joggen was. Gelukkig kreeg ik nog de kans hem even aan te spreken en hem hierover een compliment te maken, waarbij hij aangaf dat het er misschien relaxt uitzag maar het niet zo voelde. Ik heb er echter mijn voordeel mee gedaan, want door hem ging ikzelf ook relaxter lopen. De laatst kilometer was nog even doorbijten, maar de finish op de Grote Markt mocht er zijn! 1:02:44 was mijn netto eindtijd en daar ben ik best tevreden mee. Het is ruim een minuut sneller dan bij de TTM (waarbij een stemmetje in mijn hoofd blijft zeuren... wat zou de tijd zijn geweest als je niet stilgestaan had....;)).

internet

2009-10-03T20:14:00.004+02:00

Tijd om mijn blog weer eens te up-daten, het heeft eventjes geduurd maar ik ben er weer! Waar dan? Nou online! Zoals al in eerdere blogs gemeld heb ik mijn huis verkocht, maar ja, dat betekende wel dat ik 2x moest verhuizen!
Dus na een super lekkere vakantie in Italië, kon ik toen ik thuis kwam direct aan de slag.

Maaar allereerst stond de Tilburg Ten Miles (TTM) op het programma, mijn eerste 10 km in wedstrijdvorm. Maar wat een feest was dat! Vanaf het allereerste moment stonden er zoveel mensen langs de kant, geweldig! De mensen in Tilburg (al gaven ze misschien niets om lopen) maakten er een feestje van, het ene dweilorkestje na het andere stond langs de route. Met mijn persoonlijke hoogtepunt een groot aantal trommelaars die je gewoon vooruit trilde.... heerlijk wat een belevenis! Ook superschattig, kleine kindjes die bekertjes water uit deelden, precies toen ik het nodig had. Ondanks dat ik door de vakantie niet zo heel veel had getraind ging het dus super, de eindtijd was 1:03:58 voor mij dus een supertijd (ik had gehoopt op een tijd net boven de 1:05). Maar dit doen we volgend jaar dus weer doen, maar dan de echte Ten Miles....

Aan alle mooie dingen komt een eind zo ook aan de vakantie, na het uitpakken van de koffers, kon het inpakken van het huis beginnen. De verhuis liep enorm voorspoedig, wat voornamelijk te danken is aan de inspanningen van mijn vader en moeder. Mijn tijdelijke adres is inmiddels best gezellig geworden, maar die internet verbinding..... Alles valt goed te regelen behalve (je raad het al), na ettelijke keren, voor ik weet niet hoeveel euro's te hebben verbeld naar de helpdesk, ben ik er weer.

Uitdagingen

2009-08-11T23:04:00.006+02:00

Uitdagingen... ik heb er een aantal die op me liggen te wachten! Om maar direct met de deur in huis te vallen heb ik me aangemeld voor de 7^^ loop op 15 november in Nijmegen. Je kan dit met een gerust hart een uitdaging noemen... ik loop namelijk normaal ongeveer 9/9,5 km per uur. De 7^^ gaat over 15 km en de limiet is 1:48. Gelukkig is deze wedstrijd pas in november en dan zal het waarschijnlijk wat minder warm zijn dan de afgelopen dagen waarop ik getraind heb. Tot nu toe is het verst dat ik gelopen heb zo'n 13 km, dan moet ik er 15 en dat over 7^^ (waar ben ik aan begonnen??)

Op een wat kortere termijn, namelijk op zondag 6 september Tilburg Ten Miles...en nee ik ga hier niet de Ten Miles lopen maar de 10 km. Voor het eerst ga ik meelopen in een ladies run, ik ben benieuwd.
Natuurlijk ben ik afhankelijk van het weer, ik ben immers geen "warm-weer-loper", maar als het niet te warm is zou er een tijd in moeten zitten binnen 1:05:00.
Het weer... dat heb je als sporter natuurlijk niet in de hand, ik weet dat er mensen zijn (en ik noem geen namen) die lekker binnen in de airco gaan sporten zodra het buiten iets te warm dreigt te worden. Ikzelf doe dat niet, ik geniet van het buiten zijn, en bij erg warm weer pas ik (het tijdstip van) mijn training aan. Ik heb inmiddels ook een paar keer in de regen gelopen en ben er inmiddels achter dat dat helemaal niet zo erg is, eerder lekker verfrissend.

Maar om toch nog even terug te gaan naar mijn uitdagingen; op 4 oktober staat er weer één voor de deur, de singelloop door mijn geboortestad: Breda! Een doel heb ik hier nog niet voor geformuleerd, eerst de TTM maar eens lopen, daarna kijk ik wel wat voor tijd ik Breda hoop te lopen. Een extra uitdaging is dat een oude bekende mij beloofd heeft mee te lopen....?!

Zo heb je me al voor gek verklaard? Dan ben je niet de enige, maar ik ben inmiddels "verslaafd" geraakt aan het hardlopen. Zouden het dan toch die endorfines zijn? Beloven doe ik niets maar ik zal proberen een update te geven na de TTM, maar voor diegene die het nog niet wisten: mijn huis is inmiddels verkocht (joepie) maar.... ik moet nu dus 2x verhuizen (wish me luck!)
Wordt vervolgt..

trainingsmaatje

2009-07-19T11:56:00.000+02:00

Sinds kort heb ik een nieuw trainingsmaatje en na een paar weken van aftasten en proberen ben ik tot de conclusie gekomen dat er weinig trainingsmaatjes zijn die fijner zijn dan deze...

Hij doet perfect zijn werk en helpt mij mijn trainingen volgens schema zo goed mogelijk te volbrengen. Tot nu toe heb ik nog maar één nadeel kunnen ontdekken en dat is zijn ijzeren geheugen; hij vergeet niets (ook als het een keertje niet zo soepel ging),

Ik ben dus de gelukkige eigenaresse van een Garmin Forerunner 305, een alleskunner. Programmeerbaar met intervaltrainingen, duurlopen, fartlek maar ook gewoon loopje, daarnaast meet hij alles afstand, tijd, snelheid, calorië verbruik, tempo, hoogteverschillen en hartslag (o ja hij heeft ook een klok, maar dan moet ik wel even zoeken ;-))). Tot slot laadt hij alles in een computerprogramma en kan ik kiezen in wat voor soort grafiek ik mijn prestaties kan bewonderen. Een warhalla voor de echte gadget liefhebber maar ook voor de vrouw (in dit geval) met een voorliefde voor lijstjes, en voor diegene die mij een beetje kennen..., dat ben ik dus!

de zwakste schakel

2009-07-05T21:31:00.002+02:00

Het is al even geleden dat ik een blog bijdrage heb gemaakt, maar als excuus kan ik dan ook opvoeren dat ik het erg druk heb gehad de afgelopen tijd...
Zo heb ik (gelukkig) mijn huis verkocht en vlot de nieuwbouw van het nieuwe huis ook al aardig, maar wat een tijd gaat daar in zitten!

Maar tussendoor ben ik toch trouw blijven trainen (zelfs met een rokje aan) en ben ik inmiddels een gelukkige bezitter van een echte Forerunner 305. Misschien een beetje overdreven voor zo'n beginner als ikzelf, maar toe maar...

Gisteren was wel een speciale dag, ik heb meegedaan aan Rotterdam Ekiden, dit is een marathon in estafette vorm. Dus met 6 lopers loop je samen 42,195 km en wij hebben dit gedaan in een tijd van 3:24:09, hiermee zijn we 19e geworden van de 64 deelnemende mixed teams.

Nu mag het voor iedereen duidelijk zijn dat deze prestatie niet geheel aan mij te danken is. Ik had het geluk om in een team mee te mogen lopen van mensen die beduidend beter lopen dan ikzelf, maar dat maakte het natuurlijk extra spannend. Bovendien had ik deze mensen nog nooit eerder "in levende lijve" ontmoet had. Het zijn namelijk allemaal mensen die lid zijn van het http://www.chatnrun.nl/index.php forum.

Na de nodige mail-wisselingen op het forum, zijn er toch een aantal teams samengesteld die die dag gingen lopen én daarna (en daar ben ik natuurlijk voor te porren) met zijn allen gezellig uit eten/drinken.

Ik had de twijfelachtige eer te mogen starten, en ondanks alle waarschuwingen ben ik toch echt te snel van start gegaan, je wilt tenslotte voor een publiek dat bestaat uit ervaren hardlopers niet helemaal afgaan. Maar later kwam de man met de hamer even langs en moest ik toch echt een stap terug. Wat was het warm! Het leek wel of ik liep met een warme deken over me heen, ik vond het mega zwaar.

Uiteindelijk heb ik toch een PR gelopen! De manier waarop was niet helemaal wat ik in gedachten had maar toch 5 km in 29'17".
Overigens en dan kom ik terug op onze teamtijd betekend dat dat mijn teamgenoten een gemiddelde snelheid hebben gelopen van zo'n 13 km/u
Het moge duidelijk zijn wie de 'zwakste schakel' is.......

hardlooprokjes

2009-05-31T10:41:00.004+02:00

Ja, je leest het goed... een hardlooprokje! De meningen in "hardloopland" zijn verdeeld, maar ik vind ze erg "kittig"!
Dus ik heb de stoute schoenen (of moet ik zeggen: rok) aangetrokken en heb er eentje besteld, in de uitverkoop en hij moet als ik het goed begreep vanuit Canada worden toegestuurd, maar toch.... het zou er over een week of twee moeten zijn (ben ontzettend benieuwd!)

De discussie gaat vooral over het figuur dat je moet hebben om zo'n rokje aan te kunnen doen... alsof een tight bij veel mannen én vrouwen een aantrekkelijk gezicht is...

Maar smaken kunnen natuurlijk verschillen én over smaak valt niet te twisten.

Ik wacht gewoon mijn bestelling uit Canada af, om misschien wel tot de conclusie te komen dat het de grootste miskoop ooit is. Tot die tijd vind ik de rokjes een leuke aanwinst in de hardloopwereld.

relatieve snelheid

2009-05-26T19:53:00.002+02:00

Bovenstaande afbeelding kreeg ik na afloop van de Vestingloop in Den Bosch van afgelopen zondag.

Op het plaatje is (ook voor diegene die nooit hardlopen ;-)) goed te zien waar ik gefinished ben. Dit is dus net na de middenmoot en niet het PR waarop ik gehoopt had. Ik had namelijk graag onder de 29 min willen lopen, maar zoals iemand al ooit opmerkte: "soms zit het mee, soms zit het tegen". Afgelopen zondag was gewoon een (te) drukke dag.

's Morgens al vroeg foto's maken van een communicant, daarna snel omkleden en naar Den Bosch rijden om in de hitte (25 graden) een 5 km te rennen. Waarop ik weer snel terug moest om te douchen en me weer naar het communiefeest te begeven.
Geen setting om een PR te lopen, dus!

Maar toch redelijk tevreden, leuke loop, gezellige stad en mooi route echt een aanrader voor volgend jaar!

2009-04-29T17:03:00.002+02:00

Programma : VOLWASSEN
Afstand : 6300 meter

--- 16 MRec ----------------------------------------------
Bnr Naam Vereniging Tijd Pnt
-----------------------------------------------------------------
1 510 Hartog, John Den Parthenon 23:28 50
2 514 Bieshaar, Jan 25:18 46
3 515 Bieshaar, Peter 26:01 43
4 511 Meer, Arjen De Energie 31:38 41
5 513 Kanters, Ad 32:30 40
6 509 Moonen, Pedro 32:42 39
7 516 Maag, Eddie 35:28 38
================================================================

--- 17 VRec ----------------------------------------------
Bnr Naam Vereniging Tijd Pnt
-----------------------------------------------------------------
1 512 Maas, Kitty Van Der 38:51 50

Ja.... je leest het goed het staat er echt: de eerste plaats!! Hoe was het ook alweer? In het land der blinden.....

Vandaag ook een super training gehad, door een foutje in mijn navigatie moest ik verder lopen dan ik eigenlijk van plan was, hierdoor heb ik maar liefst 8,9 km afgelegd in 57 min 20 sec!

Wat een ongelooflijk lekker gevoel is dit!!

een spontane actie

2009-04-26T14:32:00.005+02:00

Eigenlijk had ik gewoon geen plannen afgelopen zaterdag, behalve het opruimen van mijn huis (maandag weer kijkers), misschien (eindelijk) een boek lezen en een beetje relaxen achter de computer.
En terwijl ik dat aan het doen was, zag ik dat er die avond om 18.00 uur een wedstrijdje georganiseerd werd in Dussen. Nou is dat niet al te ver hier vandaan en de afstand sprak me ook wel aan 6,3 km... zou ik....wel...niet...wel....

Na wat getwijfel, had ik bedacht dat het me niets kon schelen en dat ik gewoon zou gaan. En dus ging ik iets voor 5-en op pad richting Dussen, de tomtom bracht me precies naar het startpunt en daar stond ik dan, moederziel alleen, nog nooit een wedstrijd gelopen, tussen allemaal mensen die elkaar leken te kennen. Handen werden geschud, hé Kees jij ook hier, enz...
Met enigzins knikkende knieën me ingeschreven en de verplichte € 4,- betaald en met m'n flesje water in de hand wachten tot 18.00 uur waar het startschot zou worden gegeven. Al wachtende vroeg ik mij af hoe de route zou lopen, maar bedacht ik me ik loop gewoon de rest achterna en dan zal alles wel goed komen.

Intussen had ik al wel begrepen dat de route bestond uit 2 rondjes 1 kleine en een grote en de 10 km die tegelijk zou starten moest de grote ronde 2x lopen. Van de mensen om mij heen kreeg ik wel door dat de overgrote meerderheid voor de 10 km zou gaan, niemand hoorde ik iets zeggen over de 6,3 km...

Rond 18.00 uur gingen we van start, gezien mijn ervaring (0 dus) leek het mij gepast om acheraan te starten (ik denk achteraf dat dit een goede keuze van me is geweest ;-)). Vanaf het begin zag ik mensen ervandoor surten, niet normaal! Mocht ik enigzins het idee hebben gehad dat ik dit tempo misschien wel een km vol zou kunnen houden, dan ben ik daar nu van genezen. De eerste 1,5 km kon ik nog gelijk lopen met 2 andere dames maar ook die moest ik laten gaan... daarna ben ik mijn eigen (sjok) tempo maar gaan aanhouden met mijn mp3 speler op. Hoe ver ik was in de wedstrijd weet ik niet maar ik ben door meerdere 10 km heren (gelukkig geen dames) ingehaald, met andere woorden zij hebben hun 10 km sneller gelopen dan ik mijn 6,3 km (HELP waar was ik aan begonnen?)

Uiteindelijk ben ik gefinisht in 38 min 30 sec, op zich helemaal geen slechte tijd voor een beginner (voor de liefhebber ik wilde graag onder de 40 min lopen, doelstelling ruim gehaald!)maar volgens mij wel als allerlaatste, snik!

teleurstelling..

2009-03-27T16:30:00.000+01:00

Ondanks een prima start van de dag, is de dag toch uitgelopen op een hele grote teleurstelling! Afgelopen week is een gekken huis geweest, zo moest ik op cursus, had diverse vergaderingen, werd ziek en verkocht mijn huis.

Vandaag kon ik eindelijk weer eens gaan rennen, na een week gedwongen rust door koorts en andere verplichtingen, zo had ik ineens twee verhuizingen te plannen. De kopers wilden immers al op 1 juni in mijn huis trekken, terwijl mijn nieuw(bouw) huis pas rond november klaar zou zijn. Alles in de startblokken dus..., maar vandaag kon ik dus eindelijk weer eens een "mijn" rondje rennen 5,5 km en dat viel eigenlijk niet tegen. Het ging eigenlijk zo goed dat ik ter plekke besloot volgende week te starten met de opbouw naar de 10 km.

Waarom volgende week...? Nou volgens http://www.keep-running.be/ zijn over 3 dagen de (hopelijk nieuwe) podcasts van Evy beschikbaar. Nu hoop ik echt dat het nieuwe zijn want de bekende podcast van 5-10 km vind ik niet leuk. Dit heeft voor mij toch echt te maken met de keuze van de muziek, geen één bekend nummer waarvan ik tijdens het lopen blij word...

Vanmiddag krijg ik een telefoontje van de makelaar waarin hij aangeeft dat de verkoop van mijn huis niet door gaat.... Ik hoef denk ik niet te zeggen hoe enorm ik hier van baal... Ik snap er ook eigenlijk helemaal niets van. De kopers zijn hier geweest met een "aankoop"makelaar!!! Wat heeft die man eigenlijk voor die mensen gedaan? Ik bedoel, de taak van een aankoopmakelaar is potentiële kopers te begeleiden in het aankoopproces en één van de belangrijkste onderdelen is toch het rondkrijgen van de financiering. We hebben immers meestal niet voldoende op onze spaarrekening om contant af te kunnen rekenen...!

Ach en over teleurstellingen gesproken daar kan dan ook nog wel bij dat ik net een mailtje binnen krijg dat de lanceringsdatum over de podcasts van Evy weer zijn uitgesteld: nieuwe datum 20 april.....

wedstrijd

2009-03-14T14:40:00.000+01:00

Op 24 mei is het dan zover, mijn eerste wedstrijd ooit! En wat zo fijn is aan een eerste wedstrijd is dat het altijd een PR opleverd ;-))!

Ik loop dan dus de 5 km en inmiddels weet ik, dat ik dat kan (mits ik blessure vrij blijf natuurlijk). Gisteren heb ik 6,21 km (met dank aan http://www.afstandmeten.nl/) gelopen in 40 minuten dus die 5 km zijn prima in orde.

Het vooruitzicht dat ik deze wedstrijd mee zou doen heeft mij de hele winter doen trainen.... je wilt tenslotte niet afgaan in een stad waar je toch een beetje verliefd op bent geworden in de loop der jaren.

Maar in welke tijd ik dit ga lopen? Tja, ik hoop het in ieder geval binnen het half uur te redden, ik heb tenslotten nog dik 2 maanden om aan mijn snelheid te werken. Het spannende is nu dat dit binnen bereik is, ik vooruit aan het kijken ben naar de 10 km. De singelloop in Breda op 4 oktober (jawel, 10 dagen voor mijn 40ste verjaardag) lijkt me hiervoor prima geschikt en zoals het er nu naar uit zie krijg ik die dag gezelschap van andere dames die ook hiervoor aan het trainen gaan!

Wordt vervolgt.....

mini doel...: bereikt!

2009-03-08T13:37:00.000+01:00

Eén van de doelen die ik voor mezelf gesteld had toen ik begon met rennen was hard lopen naar mijn nieuwe huis in Raamsdonksveer.. Dit in de veronderstelling dat het toch wel 6,5 km rennen zou zijn. Nou niets is minder waar het is "maar" een armzalige 5,62 km, niets mis mee natuurlijk en veel meer dan ik een paar weken geleden van had kunnen dromen.

Maar hoe langer je rent, hoe groter je ambities worden, stiekem droom ik al over de 10 km. Ik ben inmiddels in het bezit van een schema maar vind dit nog erg ingewikkeld ineens moet je intervaltrainingen gaan doen terwijl je net lekker in je ritme zit.

Afijn, mijn humeur was vanmorgen opperbest het weer niet, gelukkig bracht de buienrader uitkomst en inderdaad om 11.00 uur was het droog en.... een zonnetje! Uiteindelijk vertrok ik om 12.25 uur voor een loopje met als doel mijn nieuwbouwwoning in Raamsdonksveer, dit loopje voert je gedeeltelijk door de polder en dwars door het centrum van 't Veer. In de open polder beland vroeg ik me af wat ik in godsnaam aan het doen was, er bleek een stevige westenwind te staan zeker 6 gelukkig zijwind en geen tegenwind. Uiteindelijk had ik een lekker ritme en heb ik zonder veel problemen en sneller dan verwacht de route gelopen, zo snel zelfs dat ik mijn lift terug naar huis te snel af was.

Op de bouwplaats zijn ze inmiddels bij de eerste huizen (dus nog niet bij mij) begonnen met metselen. Leuk om te zien hoe al die verschillende soorten stenen bij elkaar komen en met elkaar combineren.

blog?

2009-02-27T12:14:00.000+01:00

Wat een raar medium eigenlijk "een blog".... een soort openbaar dagboek, waarin wildvreemden mij (en anderen) kunnen volgen. Ik ben er na een paar maanden hardlopen achter dat vooral hardlopers een blog bijhouden (en ik dus nu ook), maar wat zet je erin?

Ik bedoel, de laatste keer heb ik gemeld dat het niet goed ging en vandaag kan ik dus zeggen dat het geweldig ging (voor de liefhebbers: 5,5 km in 36,5 minuten = ca 9 km/u). Maar ja om nu een blog te maken dat alleen maar daarover gaat.... lijkt mij voor diegene die dit lezen ook niet intressant. Maar wat zet je er dan nog meer op? En hoe zorg je ervoor dat mensen dit ook lezen, en wil je überhaupt wel dat "iedereen" dit leest?

Bovendien moet je ook aan anderen denken, je kunt tenslotte ook niet het 'hebbenenhouden' van je vrienden, familie en (vage) kennisen op het internet zetten. Dus vandaar vandaag een gedachtspinsel, laten jullie weten wat je ervan vindt?

aaaai

2009-02-25T12:35:00.000+01:00

Vandaag een teleurstellende dag... Liep ik zondag als een "zonnetje" vandaag hield ik het niet vol! De bedoeling was:
10'rennen, 1' wandelen, 20' rennen om een lang verhaal kort te maken. De 20 minuten rennen heb ik veruit NIET gehaald. Ik had mijn ademhaling niet onder controle, zag zwarte vlekken voor mijn ogen en mijn maag protesteerde.

Op dat moment heb ik besloten mijn doelstelling voor vandaag maar aan de kant te gooien, mijn rondje af te maken en maar te kijken hoever ik zou komen (niet ver dus ;-))

Uiteindelijk heb ik 8 minuten langer over het rondje gedaan dan wenselijk om het in cijfertjes uit te drukken 5,5 km in 40 minuten...

Volgende keer beter....!

einde van het begin en begin van...

2009-02-24T19:51:00.000+01:00

Ik heb het gered... zo'n 13 weken geleden begon ik met hardlopen, op internet vond ik een schema dat begon met 6 x een halve minuut rennen. Met mijn mobiele telefoon in mijn hand en op oude tennisschoenen van mijn moeder begon ik vol goede moed 3x in de week te lopen.

En zoals ieder begin, was ook dit moeilijk, na drie weken kon ik met moeite 4 x 2 minuten hardlopen en hadden mijn vrienden door dat ik in mijn vrije tijd "iets" aan het doen was. Toen ze doorkregen dat ik was begonnen met hardlopen hebben ze er met z'n allen lekker om gelachen (iets in trend van: 'ben benieuwd hoe lang dit gaat duren?!')Maar intussen ging ik verder... vooral het internet bleek een bron van inspiratie en ideeën te zijn! Zo ontdekte ik de potcasts van Evy Gruyaerts... en het wonder geschiedde: Ik begon uit te kijken naar de volgende training....

Het weer werkte intussen niet echt mee, het werd koud (-10) en er lag sneeuw, en ik de a-sportieve kou-kleum ging door. "Men" verklaarde mij voor gek, maar ik wilde verder met mijn schema.Inmiddels voorzien van gloed nieuwe renschoenen (Asics) en een tight, handschoenen en een muts maakte ik trouw mijn rondjes. Tot vandaag.De laatste training 31 minuten non stop gelopen (jawel ;-)) en 4,8 km afgelegd ben ik klaar met mijn beginners cursus.En nu....Nu wil ik verder... de 5 km binnen een half uur en verder naar de 10 km!Het begin van....